Column week 44-12: Lieve Maud, Beste Joost & Kyle

Lieve Maud, Beste Joost & Kyle,

Met veel bewondering heb ik het afgelopen weekend naar jullie zitten kijken. Voor afgelopen vrijdag waren jullie voor mij drie bijzondere mensen om extra in de gaten te houden. Alle drie een verhaal, voor alle drie een kampioenschap om te laten zien wie jullie echt zijn! En wat ben ik blij dat het zo goed met jullie is gegaan.

Beste Joost, toen ik jou deze zomer op de deelnemerslijst van de open water wedstrijd in de Gaasperplas zag staan, watertandde ik om te kijken hoe ik en andere open water zwemmers het tegen jou zouden doen. Zou Joost ons overhoop zwemmen of zouden wij Joost overhoop kunnen zwemmen? Zou hij er als een haas  vandoor gaan en later instorten of zouden we hem nooit meer terug zien?Het was een zeer aangename wedstrijd waarbij we inderdaad ontzettend hard weggingen. Jij en ik kwamen samen in een groepje achter Jan Willem van der Graaff en Daan Glorie te liggen. Wij zwommen de 2km mooi met elkaar op en terwijl ik op jouw voeten lag in de laatste 100 meter zag ik alleen nog maar bubbels toen jij de sprint aanzette. Ik kwam je pas bij de finish weer tegen! Man! Wat kun jij versnellen! Toen alweer, terwijl je nog maar net een beetje aan het trainen was.

Na dit weekend met je mooie 3e plaats op de 200m vrij, je 2e plaats op de 50m vrij en natuurlijk je winst op de 100m vrij! Wat was het geweldig om erbij te zijn en te zien hoe jij na 50m steeds dichterbij Jasper van Mierlo kwam die er in de eerste meters als een haas vandoor ging. Het geluid dat op de tribune aanzwengelde toen jij beetje bij beetje dichterbij hem kwam en hem de laatste 5 meter voorbij ging. Het gejuich en applaus van de tribune gaf mij ongelooflijk kippenvel. Ik keek  naar jouw juichende kreet en naar jouw fans op de tribune die elkaar omhelsden en naar jou juichten. Na deze mooie race heb ik alleen nog maar meer bewondering voor je! Niet alleen om je prestaties maar ook hoe jij bent als mens, voor zover ik je ken.

Jouw optimisme tijdens bijvoorbeeld je interview bij Pauw en Witteman, je positieve blogs die je schreef terwijl je nog midden in je strijd was met je ziekte en je vriendelijke lach toen ik je een schouderklopje gaf toen je van me had gewonnen.Ondanks de grote teleurstelling om de Olympische Spelen van Londen te missen en ondanks het keihard knokken dag in dag uit om weer de oude Joost Reijns te worden, bleef je positief en knokte je je weer helemaal terug! Diepe diepe bewondering! Ik kan alleen maar mijn petje afnemen en diep voor je buigen.

En jij, lieve Maud. Wat bijzonder om jou afgelopen weekend op het hoogste treetje te zien staan. Na een rare, ongelooflijke deceptie tijdens de Swimcup van Eindhoven, waar je voor het toernooi nog op een zekere estafetteplaats stond, werd je in het allerlaatste mogelijke kwalificatiemoment nog  voorbij gezwommen als 4e zwemster en reserve-zwemster voor de 4x100m vrij van  Londen. Aan de ene kant was ik trots op mijn oud-clubgenootje Saskia de Jonge, die zich na alle shit die haar was overkomen alsnog plaatste voor haar 2e Olympische Spelen. Aan de andere kant was ik zeer verdrietig voor jou. Ik wist hoe graag je er heen wilde. Alles waar je voor trainde was ineens voorbij. Jouw seizoen zat er ineens op. De zomer begon.

Ik vergeet nooit meer het etentje van ons samen met Marcel Schouten en Laura Oosterbroek in Oss afgelopen zomer. Die avond was het Lou Lou die de show stal, maar ik hoorde ook een meisje vol passie over zwemmen praten! Je vertelde honderd uit. Mooie verhalen hadden we met elkaar en de avond vloog voorbij. De zomer vloog ook voorbij en je ging weer een beetje trainen.Heel eerlijk, even had ik de twijfel of je het na de zomer weer allemaal op zou oppikken en of je weer terug zou kunnen komen, maar toen je de afgelopen weken op Facebook allerlei statussen over jouw trainingen en wedstrijden plaatste wist ik dat het goed zou komen. Ik glunderde toen ik vrijdagavond een whatsappje kreeg met daarin jouw naam als winnares van de 50m vrij. Zondag mocht ik ook bij jouw overwinning zijn op de 100m vrij. In de series zwom je al zo makkelijk naar een nieuw persoonlijk record en waar je 5 honderdste te kort kwam voor een limiet voor de Europese Kampioenschappen. 's Avonds was je misschien te gretig in de eerste 50m maar je werd wel Nederlands Kampioen en daar mag je trots op zijn met zoveel goede zwemsters op die afstand!

En dan jij, Kyle Stolk! Wat een amazing race op de 200m vrij! 1.46 in de finale. Nog nooit was een 16-jarige jongen in Nederland zo snel! Ik ben benieuwd wat jij de komende jaren laat zien en hoop dat jij aan de vooravond van een carrière staat zoals die van de man waar jij het record van afpakte (PVDH). Ik kan niet wachten tot jij wat ouder bent en klaar staat in een Olympische finale!

Misschien was het afgelopen NK voor de meeste mensen wel het NK zonder de echte toppers van de Olympische Spelen, zoals zoveel in de media en zwemsites werd geschreven. Voor mij was het in ieder geval het NK van drie hele bijzondere toppers! Op naar Rio Joost, Kyle & Maud! Go for it!