Column week 51-12: Vroeger was alles beter....

Ik ben geboren in het jaar dat 'Beat it' van Michael Jackson, 'All night long' van Sir Lionel Richie en 'Red red wine' van UB40 grote hits waren, kortom muziek, die nog echt gemaakt werd met muziekinstrumenten. De zwemmers en zwemsters die nu de dienst uit maken komen uit de jaren, waarin nummers als 'Captain Jack', 'Barbie Girl' en 'Gabbertje' de grootste hits waren. Muziek, die iedereen, die zijn vingers op het toetsenbord van een pc kan drukken, kan maken.

Toen ik in de jaren 90 begon met zwemmen, mochten we nog geen benen gebruiken bij een rugcrawl keerpunt, geen vlinderkick voor of na een schoolslag onderwaterfase. De jeugd van tegenwoordig mag dat wel.

Wij hadden vroeger nog klotsbaden, waar een hoge rand een extra tegenstander was en waar je echt nog tegen de golven in zwom. Nu zijn er hightech zwembaden waarin overloopgootjes, super balletjeslijnen en speciale watercirculaties er voor zorgen dat er geen enkele golf terugkomt als je je benen eens flink aanzet tijdens een eindsprint.

Vroeger zwom iedereen dwars en door elkaar heen in open water zwemmen. Je mocht boven op elkaar zwemmen bij de schoolslag en wie het slimst, sterkst en snelst was, die won. Nu gillen de jonkies al als ze even aan hun voeten worden gekieteld of een klein tikje tegen het hoofd krijgen omdat ze in de weg zwemmen.

In de jongenskleedkamers van zwembaden werden de jochies steevast door de oudere, grote, brede mannen getrakteerd op een slag met een natte handdoek waarvan het puntje nog dagen op je billen stond. Of in het ergste geval werd je bijna levend verbrand aan de gloeiende oranje gasbranders aan het plafond van de kleedkamers van het buitenbad als je ze uitdaagde. Je onderging het en je bleef op de blaren zitten omdat je wist dat het zo hoorde. Nu beginnen de jonkies al tegen hun papa en mama te klagen als ze een plons koud water over zich heen krijgen, terwijl ze na een training onder een warme douche staan.

De ballenknijper was voor ons de ultieme snelle zwembroek waarin wij record op record braken. Nu zwem je alleen nog records als je weer een nieuwe, supersnelle zwembroek draagt. De ene keer zwem je in een Speedo, de andere keer is Arena sneller.

In de programmaboekjes van de wedstrijden die ik tegenwoordig zwem, zie ik amper nog zwemmers uit de jaren 80. De jaren 90 heeft de overhand en zelf de zero's worden steeds beter vertegenwoordigd. Waar vroeger jongens op het startblok stonden met haar op kin, borst en benen, staan er nu kaal, glad geschoren 'baby faces' klaar onder een badmuts zonder ribbels en een zwembril die helemaal in hun oogkas zit, zodat ze nog twee tiende sneller gaan.

Ik kan niet anders zeggen, maar ik krijg steeds meer het gevoel dat de oudere medemens gelijk krijgt: Vroeger was alles beter!

Nog twee weekjes en dan ga ik voor de zwemkalender mijn 30e levensjaar in. Nog een kleine zes weken en dan sta ik voor mijn gevoel voor het eerst 'legaal' aan de start van een Master NK. Naarmate mijn echte 30e verjaardag er aan zit te komen, begin ik meer en meer terug te kijken en het heden te vergelijken met vroeger. Betrap ik mij er zelfs op dat ik niet wegzap bij Koffietijd (maar dat kan ook komen omdat Hans van Willigenburg is ingeruild voor Quinty Trustfull), vraag ik bij de kassa of ik even voor mag als ik slecht een komkommer en een half bruin moet afrekenen. Rijd ik steeds vaker 100 waar ik 80 mag in plaats van 120 en pak ik steeds vaker de auto om het korte stukje naar het zwembad te rijden. Kortom! Eindelijk! Na dit schrijven is het voor mij echt duidelijk! Ik ben gepromoveerd tot een echte Master-zwemmer!