Column week 11: Vriendschap een illusie?

Sommige vriendschappen zijn voor eeuwig, maar de meeste vriendschappen zijn tijdelijk. Vriendschappen hangen soms aan hele dunne zijden draadjes. Het goede doel zong ooit: ‘Een keer trek je de conclusie, vriendschap is een illusie. Afgelopen donderdag was dat goed te zien in de laatste aflevering van 'Wie is de mol'. De black beauty Zarayda had in het spel vriendschap gesloten met de uit Volendam komende Kees Tol, de uiteindelijke mol. In het spel vertrouwde Zarayda Kees volledig. Zelfs op de letterlijke vraag: Kees, ben jij de mol? durfde Kees keihard nee te zeggen om haar ondertussen keihard uit te lachen. Wellicht dat de Spuiten en Sikkenpresentatrice wat naïef was maar ik durf te wedden dat zij het liedje van Het Goede Doel in haar hoofd kreeg toen ze afgelopen donderdag net zoals 2,6 miljoen andere Nederlanders de ontknoping zag van het meest geweldige programma, dat naar mijn mening nog steeds een Televizier-Ring verdient.

Vriendschappen in de sport zijn ook meestal maar tijdelijk. Wie herinnert zich niet de pure echte vriendschap tussen de schaatsers Erben Wennemars en Theo Bos. Ze waren vriendjes voor het leven. Nou ja, tot er geld om de hoek kwam kijken en de een voor het geld koos. Toen was de liefde voor elkaar snel bekoeld tot ijzige temperaturen. Ook het gezamenlijke doel van de Engelse voetbalspelers John Terry en Wayne Bridge om in 2010 als vrienden Wereldkampioen te worden, werd letterlijk verneukt door John Terry door het bed te delen met de vriendin van Bridge. En nu al die wielermaten die elkaar nu één voor één erbij lappen bij de USADA en andere dopingjagers. Vriendschappen zijn broos in de sport.

Afgelopen zomer liep ineens een jongen het zwembad in Steenwijk binnen. Een ‘goodlooking’-boy. Waar ik het een paar weken geleden over kneusjes had die mij probeerden bij te houden tijdens de training, lukte het deze jongen ook daadwerkelijk. We raakten aan de praat en dat betekende het begin van een vriendschap. Hij stelde zich voor als Lauren Vis en hij vertelde me dat hij vroeger bij Aquarijn in Nieuwegein had gezwommen. Hij was weer begonnen met zwemmen en zocht nog een zwemclub. Inmiddels trainen we al maanden minimaal drie keer per week samen en nog steeds kan ik maar niet wennen aan het feit dat alle badjuffrouwen hun ogen niet van hem af kunnen houden wanneer hij het zwembad binnenloopt. Elke handeling die hij doet, van tas neerzetten, badmuts over zijn perfect zittende haar trekken tot de sierlijke duik wanneer hij begint aan zijn training, wordt door de badjuffrouwen gevolgd.
Ondanks mijn jaloezie zijn we beste maatjes geworden. Soms worden we zelfs billenmaatjes genoemd, maar dat moeten wij toch echt met kracht ontkennen. Oké, we hebben samen in een bubbelbad gezeten met een glaasje wijn. Oké, we stonden samen in een pashokje bij SportEmotion omdat hij in zijn eentje zijn Arena Carbon zwembroek niet aan kreeg en ja, ik heb daarom plekken op zijn lichaam aangeraakt die ik liever niet had willen aanraken, maar alles voor het goede doel: Lauren in een Arena Carbon zwembroek maatje 2 krijgen. Met trots en bloed op onze knokkels kunnen we vertellen dat die missie is gelukt.
Lauren en ik houden van geinen en ouwehoeren. We smeren met poedersuiker. Tenminste ik heb de poedersuikerbus en hij zit onder de poedersuiker. Ik jut hem op om te kijken hoe hard zijn auto kan. Hij wordt aangehouden door de politie. We hebben samen de dikste lol en we zijn oprecht super blij als de ander hard zwemt. Ik had een grote grijns van trots op mijn gezicht toen hij in een trainingswedstrijdje een 24-er in de training zwom en dat terwijl hij ook nog even zwaaide naar alle badjuffrouwen die zijn hele race volgden met het kwijl in hun mondhoeken. Ik was ook de eerste die hem omhelsde toen hij afgelopen januari als eerste aantikte op de 50m vlinderslag tijdens de ONMK in Nijverdal. Het was zijn eerste medaille op een Nederlands Kampioenschap. Ik liep dan ook trots naast hem toen hij de rest van de  dag met zijn gouden medaille door het zwembad liep en hem zelfs aan de schoonmaakster van de wc's moest laten zien.

Lauren heeft mij wel honderd keer bedankt dat we samen zijn gaan trainen, maar eigenlijk moet ik hem ook wel honderd keer bedanken, want mede door hem ga ik elke dag met veel plezier naar het zwembad. Het is geweldig om de meest zware setjes samen met hem te doen en elkaar na afloop met de tong op onze voeten een schouderklopje te geven omdat we het weer hebben volbracht. Lauren is mijn sparringsmaatje om eindelijk een beetje snelheid in mijn trage lijf te krijgen. Lauren is mijn maatje, mijn beste vriendje.

Toch kwam daar afgelopen week een klein smetje op. Ik stond met een vriendin te praten dat ik al jaren kende. We praatten elkaar even bij over hoe het ging en Lauren kwam er op een gegeven moment bij staan. Zo beleefd als hij is, stelde hij zich voor. Toen de vriendin zich voorstelde, zag ik de pretoogjes in zijn oogkassen fonkelen. Dit was het moment om mij terug te pakken van al die keren dat ik hem te grazen had genomen met flauwe grapjes zoals schunnige tekst op zijn witte vieze auto zetten, zijn kleren in de kelder van het zwembad verstoppen en zout in zijn koffie doen na een training. 'Dus jij bent…' begon hij…'Alexander heeft al veel over je verteld. Leuk om je nu eens in het echt te zien. Alleen Alexander…' Hij draait zich naar mij toe en zegt: 'Ze is helemaal niet zo lelijk als dat je zei. De vriendin liep boos weg en ik stond daar met mijn mond vol tanden. Lauren lachte en sloeg me op mijn schouder: 'Zo vriend…zullen we zo weer eens lekker gaan zwemmen?'