Column week 23: Het komt wel goed, schatje...

Excuses voor het late plaatsen van de column. Normaal gesproken is maandag de dag waarop er weer een verse column op NOWW komt te staan, maar ik was de afgelopen dagen niet in staat om dit te doen.
Ik had de afgelopen dagen last van lachstuipen. Ik was nog niet bijgekomen van de ene lachstuip, alvoor ik in een nieuwe lachstuip werd getrokken.
 
Ik hoefde maar het woordje cap of iemand met een badmuts op zijn hoofd te zien of ik begon weer keihard te lachen. Ik hoefde maar iemand met een bandje om zijn pols te zien lopen dat enigszins leek op een chip voor tijdwaarneming en ik bulderde het alweer uit. Ook de reacties over de leeftijdsbepalingen van komend seizoen lieten mij opnieuw buikpijn krijgen van de ontstane lachsalvo’s.
 
Eigenlijk is het te zielig voor woorden, maar ondanks alle commotie moeten wij er, als zwemmers en zwemsters, maar gewoon om lachen en uiteindelijk, net zoals het jongetje in de Roosvicee-reclame, tegen elkaar zeggen: Het komt wel goed, schatje.
Uiteindelijk komt het ook wel goed. Waar we ons weken druk maakten over de watertemperatuur in diverse meren, kanalen en rivieren in Nederland, laat de zon zich sinds zondag ineens flink zien en warmt het water megasnel op. Nog even en we moeten ons zorgen gaan maken dat het water te warm wordt en het beruchte botulisme ineens de boosdoener is van alle afgelastingen.
 
Nog een kleine twee weken en we staan aan de start van het seizoen, al dan niet met mooie nieuwe caps, oude caps of stoffen caps, maar we staan gewoon weer aan de start. De een met een gehuurde chip om de pols, de ander met zijn eigen gekochte chip, aan zijn pols vast getaped.
We zwemmen straks allemaal de afstand die we hebben opgegeven. Wellicht in een categorie lager bij de Masters dan dat we van tevoren dachten, maar we zwemmen en daar gaat het uiteindelijk om.
 
Moeten we ons komend seizoen dan helemaal nergens zorgen om maken? Ik denk het niet. Alles is weer net zoals we een paar maanden geleden in Beilen aan de rand van de Blauwe Meer afscheid van elkaar namen. We zwemmen, we genieten en we klagen over van alles en nog wat…..Maar uiteindelijk komt alles weer goed…