column week 25: Leidse trots

Eens een Steenwieker, oaltiet een Steenwieker moat. Ondanks dat ik totaal niet van het dialect van Steenwijk hou, ben ik wel verknocht aan het stadje. Als je van Meppel naar Steenwijk rijdt of de stad vanaf Wolvega nadert, in de verte kun je de trots van het oude stadje al zien; de Steenwieker tor’n. De 87 meter hoge toren is het gezichtsbeeld van Steenwijk. Er schijnt zelfs een legende om de toren te hangen. Het verhaal gaat dat een oudbewoner van Steenwijk, die was geëmigreerd naar Australië, kanker kreeg en als laatste wens had te sterven op een kamer met uitzicht op de Steenwijker toren. Die wens werd vervuld en maanden later bleek hij genezen te zijn. Of het verhaal waar is kan niemand zeggen, maar de meeste Steenwijkers zijn en blijven in hun hart altijd Steenwijker.

Ik ook, maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik ook verliefd ben op de stad Leiden. Van kleins af aan dat ik er kom, geniet ik elke keer weer. Ik was dan ook trots toen ik samen met Dirk Hoek, Dirk-jan Beugelsdijk, Robin Sprinkhuizen en Leonie van Noort een van de leden was van de Zijl-LGB in 2008 en 2009. Ik heb ook sterk overwogen om in 2012 weer lid te worden van de Zijl-LGB maar er waren er zoveel gestopt dat ik toen toch maar op het aanbod van Laura Oosterbroek ben ingegaan en lid ben geworden van Swol1984, ik ben immers in een Zwols ziekenhuis geboren.

Afgelopen vrijdag liep ik weer door Leiden. Mijn hart maakte gelijk weer een sprongetje toen ik door de gezellige straatjes liep, vol studenten, kroegjes, winkels en uiteindelijk de Beestenmarkt waar de eerste Open Water Wedstrijd van het seizoen 2013 zou plaatsvinden. Midden in het centrum, in de grachten met de bruggetjes, de kroegjes langs de gracht en de terrasjes vol met mensen die genoten van een hapje en een drankje. Leiden snapt het. Leiden snapt hoe je Open Water Zwemmen moet promoten. Ondanks de kleine opkomst van zwemmers, stond de Beestenmarkt wel vol en zag het er goed uit. Op de bruggen stonden mensen te kijken, riepen toeschouwers met een biertje in de hand naar de zwemmers die voorbij zwommen en werd er geapplaudiseerd aan de finish.

Ook de baan had iets leuks voor ons als zwemmers. Het had wel iets om onder de bruggen door te zwemmen. Wellicht dat de finish volgend jaar toch nog iets schuiner kan, zodat het sprinteffect in de laatste 125 meter nog iets spectaculairder kan worden.
Ondanks dat er nog allerlei fietsen, winkelwagentjes, lekke opblaaskrokodillen en een half dronken man op het laatste ‘maak de grachten schoon’-baggermoment uit het water werden gevist en er tijdens de 3 kilometer een man over de rand van de gracht stond te plassen, was het water gewoon schoon en redelijk helder.

Ik denk dat LZ1886, Robert van Vuren, Paul Chaudron en alle andere mensen van de organisatie zich best op de borst mogen kloppen en trots zijn op hun evenement in Leiden. En stiekem hoop ik dat ze uiteindelijk gewoon een compleet programma kunnen gaan draaien in de komende jaren, zodat ook de schoolslagzwemmers en Masters zich kunnen opmaken voor een duik in de Leidse Grachten.