Column week 26: We've got him!

p> We’ve got him! Een paar jaar geleden, op 13 december 2003, waren dit de beruchte woorden van Paul Bremer in de perszaal ergens in Baghdad in Irak. Er klonk een luid gejuich door de zaal. Die woorden betekenden definitief het einde van de dictatuur van Sadam Hoessein.

Toen ik deze woorden zaterdag in het Nederlands zei klonk er geen luid juichend applaus. Daarbij is de zin: 'we hebben hem', lang niet zo krachtig als de Engelstalige uitvoering van dezelfde tekst. Toch denk ik dat we hem hebben. Waar het in 2003 het een einde betekende, betekenen de woorden 'we hebben hem’ een begin. Een begin van het  nieuwe open water zwemmen.

In de formule 1 heb je Herman Tilke. In de jaren tachtig begon hij een klein bedrijfje als architect. Hij was als hobbyist autocoureur en vond het leuk om circuits te ontwerpen. Zijn eerste grote opdracht was het ombouwen van de oude Osterreichring naar een modern circuit. Uit zijn koker kwam de A1-ring. Na deze succesvolle verbouwing kreeg hij opdrachten om nieuwe circuits te ontwerpen en tegenwoordig komen vrijwel alle nieuwe circuits van zijn hand.

Een jaar geleden liep er een man door zijn stad. Zijn stad had vier kleine havens, die een belangrijke rol hadden gespeeld in de Nederlandse zeevaart. Waar nu Rotterdam de zeepoort van Europa is, was Dordrecht dat toen. Terwijl de man door de stad liep borrelde er een idee op om ooit een open water wedstrijd te organiseren. Hij liep door de haven, kwam een paar bruggen tegen, stond te kijken, liep weer verder, maakte een bochtje door de Oude Maas, zo langs de gracht die tussen twee blokken huizen liep. De man vervolgde zijn weg langs het stadhuis en over een plein van zestig meter lang, waar het water onderdoor stroomde. Een normaal mens had allang de mogelijkheid opgegeven om er een open water wedstrijd te organiseren, maar hij liep stug door. Kwam weer door één van de vier havens en kwam uiteindelijk weer bij de Oude Maas uit. Hij liep langs de kade en sloeg gelijk weer de haven in waar hij was begonnen met lopen. Hij had een rondje volbracht. Die avond kroop hij achter zijn laptop en aan de hand van Google Earth, Google Maps en Google Streetview kwam hij er achter dat het rondje door het water twee en een halve kilometer zou zijn. Dat was eigenlijk een beetje te weinig. Hij besloot dat er dan nog maar een extra rondje van vijfhonderd meter in de haven gezwommen moest worden. Maar hoe moest hij het probleem met die zestig meter lange tunnel oplossen? Hij zou een paar lampjes ophangen. Hoe moest hij het probleem dat de gracht maar één meter diep was oplossen? Hij zou wachten op hoogtij. Maar hoe kon hij nou er echt zeker van zijn dat zijn parcours zwembaar was? Hij offerde zijn dochter op en gooide haar op een mooie dag in oktober de haven in. Zij zwom en kwam uiteindelijk na twee en een halve kilometer ongeschonden en gezond het water uit. Deel één van missie geslaagd. Nu nog Rijkswaterstaat, gemeente Dordrecht, een zwemclub en allerlei andere instanties er van overtuigen dat dit een geweldig idee was.

Het lukte, en zo was de eerste editie van de 4 Havens Swim in Dordrecht op 22 juni 2013 een feit. En wat een mooi parcours. Honderden mensen, die nog nooit zwemmers in open water hadden gezien, stonden juichend op de bruggen en langs de kant. De zwemmers werden getrakteerd op alle elementen van het open water zwemmen. Het parcours-zwemmen van de Gaasperplas, de golven van Hoorn en de stroming van Culemborg en dat allemaal in één wedstrijd. Eén voor één kwamen de zwemmers na hun wedstrijd uit het water met een glimlach van oor tot oor. Of ze nou eerste of veertigste waren geworden, dit was waarom ze zo van open water zwemmen houden.

Ik stel voor dat deze man, Cor de Roo, de architect van de mooiste open water wedstrijd van Nederland, de Herman Tilke van het open water zwemmen moet worden. Laat hem de komende weken alle mooie, historische, sfeervolle en uitdagende wateren van Nederland zien. Ik durf te wedden dat hij zelfs van een regenplas nog een uitdagend parcours kan maken!

Opm redactie NOWW: wel erg leuk dat de stroming onder Cor zijn "eigen bruggetje" het sterkste was! Hij was in elk geval regelmatig op deze brug te vinden.