Column week 29: Wie is de beste wedstrijdplanner-kampioen?

De diskwalificatie van vier badmintonkoppels op de OS, omdat ze expres wilden verliezen was wereldwijd in het nieuws. Was het eerlijk om de koppels uit het Olympisch toernooi te houden omdat ze niet wilden winnen of was het onterecht omdat ze uit tactische overweging juist expres de shuttle in het net of uit sloegen? Ik ben van mening dat men de juiste beslissing heeft genomen. Je doet mee aan een wedstrijd om te winnen. En zeker als je er vanuit gaat dat die mensen die naar de wedstrijd kwamen kijken grof geld hadden neergelegd om een Olympische badmintonwedstrijd te kunnen zien, snap ik het boegeroep en de uitsluiting van deze koppels maar al te goed.

Een aantal weken geleden zwommen de mannen van het Y tijdens de 1 kilometer vrijeslag in Stadskanaal zij en zij. Ze lagen meer dan een minuut voor op de nummers 4 en 5 en vonden het leuk om het de jury zo moeilijk mogelijk te maken. Ze leken een meter voor de finish naar elkaar te kijken en als bijna volleerde synchroon zwemmers tikten ze tegelijk aan. De jury moest maar uitzoeken wie de winnaar werd. Hartstikke leuk natuurlijk, het publiek aan de kant lachte en applaudisseerde en even later stonden de drie mannen in de goede rangvolgorde op het podium. Iedereen een beker, maar belangrijker: niemand had punten voor het klassement. De 1 kilometer telde in het programma van Stadskanaal immers niet mee voor het landelijke klassement.

Het landelijk klassement is al jaren het onderwerp van menig discussie. Ook de regels van het klassement zijn voor diverse zwemmers al jaren een ergernis. Het ene jaar is het aantal kilometers te weinig, het andere jaar is er ineens een extra jeugdcategorie, dan is de hele opzet van het klassement weer niet goed of is het de regel ‘alles zwemmen waar je voor inschrijft’, want één afstand afzeggen op dezelfde dag betekent dat alle klassementswedstrijden van die dag niet meetellen. Weer een reden voor discussie, boze mailtjes en het afschieten van de berekenaars van de klassementen.

Persoonlijk vind ik dat het klassement aan alle kanten riekt. Momenteel wordt het klassement bij de heren door twee mannen gedomineerd: Ferry Weertman en Marcel Schouten. Niet zo zeer omdat ze boven aan in het klassement staan, maar om een hele andere reden. Zwemmen zij mee dan krijgt de rest geen punten, ondanks dat je dan derde en ‘best of de rest’ wordt. Het tijdsverschil tussen deze twee mannen en de rest van de zwemmers is zo groot dat niemand punten pakt die hij kan gebruiken in zijn 40 kilometer tellend klassement. Dit zorgt er zelfs voor dat sommige zwemmers uiteindelijk een wedstrijd niet mee doen of afzeggen omdat ze toch geen punten kunnen pakken. Denk je als organisatie blij te zijn dat de Nederlandse toppers jouw wedstrijd hebben uitgekozen om toch te zwemmen, moet je met deze kennis misschien juist balen omdat je anders meer deelnemers had gehad?

Afgelopen zondag stond de Lektocht op het programma. Deze geweldige wedstrijd had jarenlang de 6 kilometer vrijeslag en de 2 kilometer schoolslag op het programma staan. Beide afstanden telden mee voor hun eigen klassement. Sinds vorig jaar is de schoolslag veranderd in nog een vrijeslag nummer. Het koningsnummer, de 6 kilometer, was dit jaar een geweldige wedstrijd met een record aantal zwemmers en zwemsters. Op de 2 kilometer vrijeslag was het deelnemers aantal nihil. Ondanks dat de 6 kilometer dé afstand is van deze wedstrijd en de 2 kilometer een bijnummer is, dat door de speaker werd onderstreept door het publiek ‘wel thuis’ te wensen terwijl de 2 kilometer nog gezwommen moest worden, tellen ze allebei mee voor het klassement. Op de 6 kilometer deed de top mee, dus geen punten. Op de 2 kilometer deed de top niet mee en zwommen er vier zwemmers gebroederlijk naast elkaar en er volgde een zelfde tafereel als tijdens de 1 kilometer in Stadskanaal zoals de mannen van het Y deden. Dit keer waren het de zwemmers van SBC2000. Het enige verschil was dat het nu niet alleen om de bekers ging, die bij deze zwemmers al in meervoud in de prijzenkast staan, maar ook om de punten van het klassement. Nu kun je zeggen ‘dan had de rest ook maar mee moeten doen’ en daar heb je misschien gelijk in, maar misschien geeft het aantal deelnemers van 13, met maar 4 echte open water zwemmers, wel aan dat wij als vrijeslag zwemmers helemaal niet op nog een klassementsafstand zitten te wachten bij de Lektocht en moet de 2 kilometer maar gauw weer in schoolslag veranderd worden.

De link naar oneerlijk spel en het niet je best doen om te willen winnen is in dit verhaal natuurlijk duidelijk aanwezig. Net als bij de badmintonspeelsters op de Olympische Spelen. Om nu te pleiten voor een diskwalificatie voor deze zwemmers vind ik overbodig. Maar sjiek naar de concurrenten toe? Ach….., het klassement is al jaren geen echte afspiegeling van wie echt de beste over een heel seizoen is. Dus op welke plek je uit eindelijk staat maakt niet uit, maar het is toch leuk om straks op het podium van het klassement te staan wetende dat je één van de drie beste strategische wedstrijdplanners van het jaar bent geweest.