De Scheldebekerwedstrijd (6) - 1932

Inleiding
In 1932 werd op zaterdag 16 juli voor de derde keer de Scheldebekerwedstrijd verzwommen.

In tegenstelling tot de beide voorgaande jaren verliep ditmaal de wedstrijd/organisatie vrijwel vlekkeloos, zonder enige wanklank. De optimisten behaalden definitief hun gelijk op de pessimisten, ofwel volgens Van Woelderen:  Jan Courtage heeft het van Salie gewonnen.
Van de 17 gestarte deelnemers bereikten 12 de finish in Vlissingen.
Aan het slot volgen nog geluidsbeelden van deze wedstrijd.

De Scheldebekerwedstrijd van 1932.

De voorbereidingen
De wedstrijddatum werd bewust 5 á 6 weken naar voren geschoven, naar medio juli. Dit vanwege de grotere kans op een hogere watertemperatuur en de mogelijkheid om bij afgelasting vanwege slechte weersomstandigheden, nog naar een latere datum te kunnen uitwijken. Gedurende de navolgende jaren zou men daar aan vasthouden..
Een andere opvallende verandering betrof de start. Deze keer niet vanaf de dijkglooiing, maar vanuit de begeleidingsboten, die middels een tros achter elkaar gelegen op stroom werden gehouden door een betonningsvaartuig van het Loodswezen. In één klap werd hiermee voldaan aan een aantal verbeterpunten (zie vorige aflevering).
Als finish is gekozen voor een denkbeeldige lijn tussen de springtoren voor het Vlissingse badstrand en de lichttoren van fort de Nolle.
Het voorgaande jaar had duidelijk gemaakt: de bepaling van het juiste tijdstip van starten dient men over te laten aan een deskundige. Loods Weber zal dat dit jaar doen.
Secretaris D.W. Toussaint stelde een tot in de puntjes geregeld draaiboek m.b.t. de gehele organisatie samen. En de gedreven voorzitter van het Comité, burgemeester Van Woelderen maakte uitgebreid gebruik van zijn diverse ingangen om vele belangrijke personen en instanties tot medewerking te bewegen.
Belangstellende toeschouwers konden de tocht van dichtbij volgen vanaf de ferryboot "Prinses Juliana" voor slechts fl.0,75. Deze mogelijkheid werd wel erg sterk gepropagandeerd door de Breskensche Courant van 13 juli 1932:

--  Dat het plaatselijk comité loyale medewerking ondervindt wordt wel scherp gekarakteriseerd door de gratis beschikbaarstelling van één der Ferry-booten, waartoe de bevoegde autoriteiten hun toestemming verleenden. Dit aan 2800 personen plaatsbiedende, comfortabele vaartuig zal zich 2 à 3 uur op de Schelde ophouden, zoodat het verloop van den zwemwedstrijd van start tot finish van nabij kan worden gadegeslagen, terwijl tusschentijds gelegenheid zal gegeven worden tot debarqueeren en inschepen van nieuwe passagiers. Behalve, dat men den vreedzamen kamp van a tot z kan volgen, profiteert men van een schitterend watertochtje op het schuimend zout onzer schilderachtige Schelde en bovendien heeft men een prachtige gelegenheid om onze stad en de lachende, blonde Walchersche kust eens van uit zee te beschouwen. Ongetwijfeld zullen vreemdelingen zeer gaarne van deze omstandigheden gebruik maken, welke beslist als een attractie bestempeld mag worden. Doch ook voor ingezetenen mag zoo'n vaartochtje een aantrekkelijkheid genoemd worden. En ligt hierin tevens niet een mooie kans voor onderwijzers om met de kinderen een aardig "uitstapje" te maken, hun veel schoons te laten zien in eigen land en omgeving en het geleerde door blijvende indrukken vast te leggen?  --

Een ander opvallend berichtje viel te lezen in de Vlissingse Courant van 14 juli:
-- In verband met den Scheldebekerwedstrijd zullen de Vlissingsche Artsen a.s. Zaterdagmiddag 16 juli geen spreekuur houden, behalve Dr. VERMAAS, ook voor spoedgevallen voor de andere huisartsen. --
Met andere woorden: de Vlissingse bevolking diende niet ziek te worden.
Over ziekte gesproken, angst beheerste zwemmend Nederland in de zomer van 1932. De gevreesde ziekte van Weil eiste verschillende slachtoffers. Circa 200 mensen werden besmet met de leptospiren, een bacterie die via de urine van besmette bruine ratten in het oppervlaktewater vrijkwamen. Een tiental slachtoffers kwam te overlijden. Besmetting via het zoute zeewater kwam niet voor. Voor de organisatoren dus geen punt om zich zorgen over te maken.

De deelnemers
Alleen zwemmers konden zich inschrijven, die lid waren van een vereniging, die aangesloten was bij de Nederlandse Zwembond. De inschrijving moest vergezeld gaan van een verklaring van de verenigingssecretaris, dat betreffende zwemmer daartoe capabel was.

Op basis van het aantal beschikbare roeiboten/jollen als begeleidingsboten konden er maximaal 23 deelnemers meedoen. Nog voor het drukken van het programma, incl. deelnemerslijst zegde Van der Meer uit Den Haag af. Op de wedstrijddag zelf moest ook Leendert Klaassen uit Breskens (12e plaats in 1930) zich wegens ziekte afmelden. Die ochtend kreeg de organisatie bericht uit Schiedam: zowel Nel Delwel (zij had vorig jaar de Zuiderzee overgezwommen en was voornemens nog deze zomer Het Kanaal over te zwemmen) als dhr. Frauwendorf (in 1931 wegens ziekte afgemeld) hadden de trein naar Vlissingen gemist. Vervolgens kwamen Oscar van Quekelberghe uit Breskens en Th.F. Burgers uit Velp niet door de keuring. Ze werden door de geneeskundige commissie o.l.v. de artsen De Mooij, Wolters en Grippeling niet voldoende in conditie geacht. Daarmee werd het aantal deelnemers dat te water ging gereduceerd tot 17. Daaronder 4 vrouwen: Rie Olsen uit Rotterdam (in 1931 opgave), M. Dekker uit Veere (5e plaats en 2e dame in 1930; in 1931 opgave), en uit Vlissingen: E. Klaassen (6e in 1930; opgave in 1931) en Annie Bijsterveld. De laatste met haar 16 jaren de jongste is van het hele stel.
Onder de heren de winnaar van de monstertocht van het vorige jaar Frans Kuijper van "de Dolfijn" uit Amsterdam, en ook zijn clubgenoot Jan Stender uit Hilversum (in 1931 opgave wegens totale uitputting). Dienstplichtig militair Stender had er niet bij geweest, ware het niet dat door tussenkomst van Burgemeester Van Woelderen persoonlijk hij nog juist bijtijds verlof van zijn regiments-commandant had bekomen. Voorts de Vlissingers Luitwieler en Van der Burgt, die beiden aasden op revanchering van hun opgave in 1931. Van de nieuwbakken vereniging "Scheldestroom" uit Breskens mochten Joost van den Heuvel, Bram Visser en Cees Erasmus hun borst nat maken. De uitgenodigde winnares van 1930, Yvonne Lauwereins liet weten af te zien van deelname daar zij kort daarvoor in het huwelijk was getreden. Opmerkelijk, dit jaar geen buitenlander aan de start.

De wedstrijddag: 16 juli 1932
De weersomstandigheden ontwikkelen zich gunstig. Omstreeks 10.45 uur stopt het met regenen. De zon gaat schuil achter een licht tot matig wolkendek. Dus weinig last van de zon voor zwemmers ogen. Er staat een zwakke tot matige N.N.W.-wind. De zee is betrekkelijk kalm  met een watertemperatuur van 19,5 á 20  graden C. Ideaal zwemweer dus.  
Volgens de getijdetabellen is het om 12.50 uur hoogwater in Vlissingen.
Direct na opvang van de deelnemers die met de trein van 09.00 uur in Vlissingen aankomen, worden ze samen met de regionale zwemsporters onderworpen aan de nu verplicht gestelde fysieke keuring in de naastgelegen ziekeninrichting van de Marine. De goedgekeurden stappen in de buitenhaven op de gereedliggende Belgische loodsboot. Tijdens de oversteek naar de startplaats, even ten oosten van de vuurtoren van Nieuwesluis, worden zij rijkelijk ingevet door mannelijk en vrouwelijk verplegend personeel onder toezicht van de artsen Staverman, De Mooij, Wolters en Grippeling. Niet zoals in de twee voorgaande jaren met vaseline, maar met het natuurlijke schapenvet. Na diverse kanaalproeven is Staverman er achter gekomen dat schapenvet de beste bescherming biedt. Tijdens deze overtocht leren de deelnemers elkaar kennen. Nog weinig last van wedstrijdzenuwen te merken bij hen. Tijdens het ritueel van invetten ontstaat er juist een vrolijke, jolige stemming. Tot mijn verrassing heeft één van de drie Zeeuwse dames een zwembrilletje op haar voorhoofd. Dat moet welhaast een primeur geweest zijn in die tijd.
Op de startplaats aangekomen worden de deelnemers volgens hun wedstrijdnummer overgebracht naar de hun toegewezen begeleidingsboten. Zoals eerder al vermeld liggen deze roeiboten/jollen achter elkaar aan een lange tros met boeien, op stroom gehouden door een betonningsvaartuig. Ook de afsluitbare koffer met kleding e.d. van iedere zwemmer wordt naar de betreffende begeleidingsboot overgebracht. De begeleidingsboten zijn beschikbaar gesteld door het Loodswezen. Vier 'Jantjes' zitten aan de riemen. De plaats van de reddingsman/vrouw, een gediplomeerd VRB-lid voorzien van een reddingsvest, een deken en een zwemklos, is achterin met duidelijk zicht op de zwemmer. De verantwoording over de veiligheid van de deelnemer is aan het VRB-lid toevertrouwd. Maar het is hem verboden om aanwijzingen te geven omtrent stroom, richting, andere zwemmers e.d.
Het zesde bemanningslid is een door loting aangewezen loods. Hij krijgt de meegegeven koffer van de deelnemer onder beheer, dient gedurende de wedstrijd steeds op een afstand van circa vijf meter voor de zwemmer uit te varen. Alleen in hoognodige gevallen, als de zwemmer in verkeerde stroming komt, mag hij 'wenken' aan hem geven.

Na het lozen van zijn 'vette' vracht aan de startplaats zal de Belgische loodsboot verder gedurende de wedstrijd fungeren als persboot. En pers is er. Van de landelijke bladen: o.a. de NRC, de Telegraaf en verder dhr. Strengholt van het weekblad "De Revue der Sporten". Camera-mensen van Polygoon zijn afgereisd om beeldmateriaal te maken voor het Bioscoopjournaal.  Verder natuurlijk verslaggevers van de talrijke locale kranten.

Bij de startplaats heerst een levendige drukte. De 22,4 meter hoge gietijzeren vuurtoren uit 1867 van Nieuwesluis is gepavoiseerd. Enige vissersboten, afgeladen met toeschouwers, liggen voor de kust.

Alle deelnemers bevinden zich in de hun toegewezen roeiboten. Om 12.44 uur klinkt het voorsignaal met de betekenis: Opgelet, over ongeveer 2 minuten zal het startschot, een kanonschot vanaf de marineboot, afgaan. De spanning stijgt nog verder.... Maar het kanon weigert. Enige consternatie. Maar dan, om 12.48 uur grijpt kamprechter Van Doorn (secretaris NZB) in en geeft het sein te starten.
Alle 17 glanzend ingevette deelnemers springen of duiken vanuit hun roeiboten het Scheldewater in. Een wat ongelijke start, maar op zo'n lange wedstrijdafstand heeft dat geen invloed. Al vrij snel komen Frans Kuijper en Jan Stender vanuit het zwemmersveld naar voren. Na een half uur wordt het iedereen duidelijk,....met hun forse, regelmatige crawlslagen dienen beide Amsterdammers zich aan als de grote kanshebbers  voor de overwinning. Tussen hen zal het gaan. Maar wie van de twee?  Dat blijft lang onduidelijk. Ze liggen enkele honderden meters breed uiteen en kunnen elkaar niet meer zien. Kuijper kiest voor de gebruikelijke tactiek: aanvankelijk schuin met de nog staande vloedstroom mee zwemmen (richting noordnoordoost), oversteken tijdens de kentering om vervolgens, aangekomen onder de Walcherse kust, met de opkomende ebstroom meezwemmend, naar de finish te koersen. Stender kiest voor de korte, maar tevens risicovolle zwemroute: rechtstreeks naar het Vlissingse badstrand, met de stromingen dwars van opzij.

Al snel, nog voor er een kwartier gezwommen is, wordt voor de eerste maal de rode vlag gehesen ten teken van: zwemmer in de problemen of opgave. Het komt vanuit roeiboot nummer 12: C. Netten (Marine, Vlissingen) staakt de strijd. Door één van de drie daarvoor bestemde motorboten wordt de zwemmer opgehaald. Op elk van deze motorvaartuigen bevindt zich een arts (Wolters, De Mooij en Grippeling), 2 Rode Kruisleden, een zuurstofapparaat, een brancard, dekens, warme koffie, 1/2 liter cognac (?), benzine en een blik biscuits. Voorts ook enkele reserve roeiers voor het geval van onmacht door zeeziekte.

Wel heeft de politiemotorboot eerst nog, direct na de start o.a. de tijdwaarnemers en doktor Staverman met z'n medisch personeel overgevaren naar Vlissingen. De opgezette grote tent op het Badstrand wordt als medische dienst o.l.v. dr. Staverman ingericht en klaargemaakt voor het opvangen van de deelnemers.
Twintig minuten na de start zijn alle zwemmers de gasboei, een kritiek punt vóór Breskens, op de juiste wijze gepasseerd. Ze bevinden zich nu boven de zuidelijke vaargeul van de Westerschelde.

Om 13.32 uur wordt vanaf het Marinevaartuig radio-grafisch de opgave doorgeseind naar het ontvangststation op het Vlissingse Badstrand van de deelnemers nummer 9 en nummer 18. Dat zijn A.C. Visser van de Marine Vlissingen en J. Michels van de Zeevaartschool Vlissingen.
Enkele minuten later houdt ook Bram Visser uit Breskens het voor gezien en laat zich aan boord hijsen. Nog 13 deelnemers zijn in de race.

Het veld met zwemmers ligt inmiddels ver uit elkaar. Ook in de breedte bedraagt de onderlinge afstand vaak honderden meters. Jan Stender ver naar het westen en Frans Kuijper in actie op de oostflank. Aan de staart van het veld bevinden zich de Bressiaanders Joost van den Heuvel en Cees Erasmus, samen met de Walchernaar Wattel.  Joost trekt zich van niemand iets aan en zwemt steady state zijn eigen tempo in zijn gebruikelijke slag, de zeemansslag *. Ook Cees zwemt de zeemansslag *. Beiden weten niet anders. Het is een soort van schoolslag (half) in zijligging die kustbewoners ook nu nog wel toepassen. Met het hoofd afgolvig is dat voor de ademhaling wel zo makkelijk. Het gat van het trio achteraan met de rest van de zwemmers is inmiddels flink groter geworden, want er wordt behoorlijk snel door 'de rest' gezwommen.

Circa 35 genodigden, waaronder de Commissaris der Koningin voor Zeeland, jhr. Quarles van Ufford met z'n familie, volgen de wedstrijd vanaf het inspectievaartuig van het Nederlandse Loodswezen. Aan een hapje en drankje ontbreekt het hun niet.
De Belgische loodsboot 'Antwerpen I'  fungeert als persboot en heeft een vrije-vaartmandaat, zolang ze de zwemmers maar niet hindert. Vanaf de boot kan men de gehele wedstrijd prachtig van dichtbij volgen. Aan Stroobants, inspecteur van het Belgisch Loodswezen, en de ervaren loods Streefkerk kunnen de opvarende hun vragen kwijt. Ook de persmensen worden door hun gastheer Van Woelderen op loyale wijze onthaald met o.a. een welvoorzien buffet. Uiteraard wordt er dan getoast op de Scheldebekerwedstrijd, op Vlissingen en zijn energieke burgervader.
Ongeveer na een uur zwemmen verandert Frans Kuijper van zwemrichting, richting Haven.
Een onderlinge discussie ontspint zich op de persboot: Wordt het Stender of Kuijper?  De meningen verschillen. De afstand tot de finish is groter voor Kuijper, maar hij zal spoedig van de ebstroom gaan profiteren. Stender heeft alles op alles gezet. Hij is dwars op de stroomrichting overgekomen, hetgeen veel van de krachten vergt. Hoewel hemelsbreed dichter bij de finish, is de kans groot dat hij door de in sterkte toenemende ebstroom meegevoerd zal worden, voorlangs de finishzône. Het blijft spannend, want de laatste loodjes wegen het zwaarst.
Omstreeks 13.45 uur zwemt Frans Kuijpers voorlangs de zeehaven. Niet zover achter ligt de kwieke Rie Olsen (met badmuts) uit Rotterdam. De plaatselijke favoriet, A. van der Burgt zwemt op korte afstand van haar.
Met de minuut ontwikkelt zich de situatie voor Jan Stender gunstiger. Ook wordt steeds duidelijker dat het record van de winnares in 1930, Yvonne Lauwereins (2uur 11min.04 sec.) eraan gaat. Kennelijk laat ook het Vlissingse publiek zich verrassen door de snelle overtocht. Het is nog steeds niet zo druk als bij de aankomst in voorgaande twee jaren. Jammer, want al ruim voor 14.00 uur zijn vanaf de Boulevards de eerste zwemmers zichtbaar.
Om 14.00 uur zwemt Stender  voorlangs de Koopmanshaven/Roeiershoofd, met enkele honderden meters voorsprong op Kuijper.
Op het Badstrand houden de muziekgezelschappen "St. Caecilia" en "Euterpe" op een speciaal daarvoor gebouwd platform de sfeer er al enige tijd goed in. Een wapperende Hollandse driekleur in top van de springtoren. Op de springtoren staan juryleden klaar met de stopwatch.  Het afgezette badstrand is keurig gepavoiseerd met vele vlaggen en wimpels. Het geheel ziet er feestelijk uit.

Vóór het Badstrand is de zee inmiddels bevolkt met de ferryboot "Juliana", marinevaartuigen en tal van andere (particuliere) bootjes. Winnaar Jan Stender finisht om 14.28 uur in de nieuwe recordtijd van 1 uur. 40 min. en 08 sec. onder een massaal gehuil en geloei van stoomfluiten en scheepssirenes, waarbij het gejuich en het handgeklap van de menigte aan de kant zich aansluit. Jans eerste stappen op het strand worden door fotografen vastgelegd. Hij oogt redelijk fris en niet bijzonder vermoeid. Maar aan het bewegingsritme van zijn armen gedurende de laatste meters was toch wel te zien dat Stender het zwaar had gehad. Als eerste schudt burgemeester en voorzitter van het Scheldebekercomité, Van Woelderen de winnaar de hand. Ook zijn verloofde Rie Degenhardt is op het strand om hem te verwelkomen.
Frans Kuijper, de winnaar van 1931, finisht een vijftal minuten later. Ook hem wacht een massaal en enthousiast welkom. Want de bewondering van het talrijke publiek voor elke aankomende is groot. Natuurlijk ook voor de derde aankomende en 1e Zeeuw, de Vlissinger Van der Burgt. Gedurende het laatste deel van de wedstrijd was hij Rie Olsen voorbij gezwommen en daarna nog een flink stuk op haar uitgelopen. De waardering voor Rie als snelste vrouw is er niet minder om. Opvallend is haar tijd van 2.11,33: vrijwel dezelfde als de recordtijd die Yvonne Lauwereins in 1930 zwom. Vermoeidheid is haar in het geheel niet aan te zien. In een luchtig looppasje rent ze het water uit, het strand op, waar Van Woelderen haar opwacht met een felicitatiekus.
De badknechten Roeting en Castel krijgen het druk. Het is hun taak om de gefinishte zwemmers naar het strand te begeleiden, hun koffers mee te nemen en ook de VRB-leden vanuit de roeiboten op het droge te helpen. Vlot achter elkaar komen binnen 25 minuten na Rie Olsen 6 andere deelnemers binnen. Als 5e aankomende pakt G. van Loo uit Middelburg de laatst beschikbare medailleprijs. Erg veel waardering is er vanzelfsprekend voor de Vlissingse Annie Bijsterveld, de jongste van het stel met haar 16 jaren. Alle gearriveerde deelnemers zien er fris en monter uit. Daarna is het enige tijd wachten op de laatste drie zwemmers. Een gunstige ontwikkeling voor de laatste deelnemers is volgens loods Streefkerk de verandering in windrichting, van N.N.W. naar W. Het water blijft dan langer onder de kust en daarmee wordt voor de zwemmers het gevaar van driften geringer. Toch scheelt het maar weinig of de ebstroom sleurt de laatst aankomende , Joost van den Heuvel met zich mee, voorbij de finishlijn.
Om 16.00 uur wordt de wedstrijd afgefloten, conform het wedstrijdreglement 3 á 4 uur na de start, en op het begeleidend Marineschip wordt de Nederlandse driekleur in de mast gehesen ten teken: 'Einde wedstrijd'.
Even ontstaat er enige consternatie: Wattel ontbreekt nog!
Maar organisator Toussaint helpt alle mogelijke onrust snel de wereld uit middels het uitgeven van een bulletin. Zwemmer A. Wattel uit Grijpskerke is ongeveer ten tijde dat de wedstrijd werd afgefloten bij het Roeiershoofd aan land gegaan.

Dr. Staverman en collega Smitt (de als reserve genoemde artsen Louwerier, Henrard en De Greeff zullen naar alle waarschijnlijkheid niet actief zijn geweest, gezien de gunstige omstandigheden.) hebben inmiddels in de grote padvinderstent op het strand de medische opvang geregeld. Alle deelnemers worden bekeken door de artsen.  Door verplegend personeel worden de zwemmers, zo goed als mogelijk is, ontdaan van het moeilijk verwijderbare schapenvet middels benzine, zeep en warm water. Alle deelnemers worden in goede conditie bevonden. "Ze zouden zo naar huis kunnen lopen", verklaart Staverman. "Ook heeft niemand last gehad van koude".
Voor eventuele calamiteiten (denkende aan de tocht van 1931) heeft de auto van dr. Staverman op de Boulevard beschikbaar gestaan om eventuele slachtoffers naar het ziekenhuis te vervoeren. Dat is dit jaar dus niet nodig geweest.
Na het onderzoek kunnen de zwemmers zich in de catacomben onder de Boulevard verkleden en op gaan maken voor de prijsuitreiking, die om half zeven in Hotel "Britannia" zal plaatsvinden.

De Prijsuitreiking
Direct na woorden van welkom in de fraaie kurzaal kan burgemeester Van Woelderen het niet nalaten op te merken

-- "dat Jan Courtage het van Salie gewonnen heeft. Er was in den beginne felle critiek geuit over het overzwemmen van de Scheldemond. Toch had spreker het georganiseerd aangedurfd en den Scheldebeker aangeboden, mits het principe gehandhaafd zou worden "safety first". Met de commissie naast de Zeeuwse Zwembond en de VZC. als recipiëerende vereeniging, was thans alles keurig georganiseerd."--

Woorden van dank en erkentenis uit Van Woelderen aan de vele personen en instanties voor hun inzet en alle vormen van medewerking. In het bijzonder aan secretaris Toussaint die, evenals het vorig jaar, de plannen heeft uitgewerkt.
Daarna gaat de voorzitter over naar de schitterende prestaties. Van de 17 deelnemers zijn er slechts 5 uitgevallen. Er is uitstekend gezwommen. Met een voor ieder toepasselijk woord overhandigt hij de prijzen.
Winnaar Jan Stender ontvangt naast de zilveren Scheldewisselbeker, als persoonlijke prijs en blijvende herinnering, een kleine zilveren beker. Stender bedankt daarop zijn loods voor de bewezen hulp en de burgemeester voor diens tussenkomst inzake de verlofregeling.
Frans Kuijper ("die met eer de vlag voor zijn clubgenoot gestreken heeft") krijgt de tweede prijs uitgereikt: een verguld zilveren medaille.
Van der Burgt ontvangt drie prijzen: een verguld zilveren medaille voor zijn 3e plaats, een medaille als zijnde 1e Zeeuw, en de zilveren lauwerkrans als eerst gearriveerde Vlissinger.
Een oud-Vlissinger uit Bussum (hij wenste onbekend te blijven), had deze lauwerkrans via de V.V.V. beschikbaar gesteld.

Voor Rie Olsen twee prijzen: een verguld zilveren medaille voor haar 4e plaats en een medaille voor eerst aankomende dame. Omdat Rie Olsen reeds vertrokken is wordt het voor haar bestemde fraaie bouquet aan mej. Klaassen aangeboden.
De laatste vergulde medaille gaat naar Van Loo voor zijn 5e plaats.
Alle overige deelnemers krijgen daarna een mooie herinneringsmedaille overhandigd.

Dan neemt dr. Staverman het woord en richt zich tot burgemeester Van Woelderen.
-- "Deze had dan wel uitgebreid aan velen dank gebracht, doch het groote succes ligt in het feit, dat de burgemeester drie jaar de ziel is van dezen wedstrijd. De pessimisten, waar de spreker ook bij heeft behoord in eerste instantie, hebben vandaag een volkomen nederlaag geleden. Het optimisme van den burgemeester en diens energie zijn steeds de groote drijfkrachten geweest, welke voortspruiten uit zijn groote liefde voor de sport en voor de stad, welke aan zijn zorgen zijn toevertrouwd. Vlissingen is burgemeester Van Woelderen en burgemeester Van Woelderen is Vlissingen. Dr. Staverman hoopte het volgend jaar weer met den veldheer Van Woelderen het veld in te gaan en een zelfden slag te leveren als vandaag." -
( Vlissingse Courant 18-07-1932).

De landelijke media
Naast uitgebreide verslaggeving in de plaatselijke couranten op maandag was er dit jaar ook veel belangstelling vanuit de landelijke media. De Telegraaf, het Algemeen Handelsblad en de N.R.C. berichtten reeds de volgende dag, zondag over de zwemwedstrijd.
Veel aandacht besteedt het gerespecteerde weekblad "De Revue der Sporten" aan de wedstrijd. Tevoren had het al een aardige voorbeschouwing geplaatst met foto' van de Schelde-wisselbeker en de start van 1931. Nu met een uitgebreid verslag zoals haar bekende uitgever en redacteur A.J.G. Strengholt het die dag zelf had beleefd.
Hieronder twee kleine stukjes citaat uit zijn artikel "Zwemmende dwars de Schelde over" :
-- " Er is in Holland's groote steden nogal eens een zekere koele hooghartigheid ten opzichte van organisatoren 'in de provincie': een enkele maal terecht, veelal door niets gemotiveerd.
Ik durf te zeggen dat nergens in Nederland een soortgelijke zwemwedstrijd zoo voortreflijk georganiseerd en zoo virtuoos gefinancierd kon worden als in de Zeeuwsche havenstad Vlissingen. Ik zal volstaan met de mededeeling, dat, indien alle gemaakte kosten voor dezen wedstrijd werkelijk betaald hadden moeten worden, zeker vijf duizend gulden neergeteld behoorden te zijn. Nu is een kapitaal aan zorg en zilverlingen pro deo bijeengebracht door --laat ik het maar kort zeggen, door de respectabele werkkracht, flair en relaties van burgemeester  V a n  W o e l d e r e n.   Heden alleen nog dit: alle noodige Nederlandsche zoowel als Belgische autoriteiten werkten om het hardst mee aan het welslagen van deze Zeeuwsche sportgebeurtenis.  In totaal zijn zeker 250 menschen in touw geweest voor dezen overtocht van de Schelde te water! " --

en
-- "En zoo geviel het dat na 1 uur 45 minuten de in Vlissingen reeds populaire Dolfijn K u ij p e r s, onder schril gefluit van sirenen, scheepsroepers en stoomfluiten, den voet aan Vlissingen's wal zette met den blijden glimlach des overwinnaars. Pijnlijk was voor hem de teleurstelling toen hij moest hooren dat.... vijf minuten eerder zijn clubgenoot  S t e n d e r s reeds was gearriveerd....."--

De opgenomen geluidsfilm van "Polygoon", getiteld "De Scheldezwemwedstrijd", werd het  weekend erop in het Journaal van de 80 Nederlandse bioscopen vertoond.
Deze geluidsfilm is hieronder te zien:

Uitslag Scheldebekerwedstrijd 1932.
 1e  Jan Stender (Dolfijn, Hilversum)                1.40.08  (nieuw record)
 2e  Frans Kuijper (Dolfijn, Amsterdam)           1.45.33
 3e  A. van der Burgt (VZC,Vlissingen)             1.54.12
 4e  mej. Rie Olsen (RDZ, Rotterdam)              2.11.33
 5e  G. van Loo (Luctor, Middelburg)                2.14.16
 6e  G.P. Homs (Juliana, Bergen op Zoom)       2.19.38
 7e  D. Luitwieler (VRB, Vlissingen)                  2.30.14
 8e  mej. E. Klaassen (VRB, Vlissingen)            2.31.03
 9e  mej. M. Dekker ( ?, Veere)                        2.32.02
10e  mej. Annie Bijsterveld (VRB, Vlissingen)   2.34.49  (16 jaar)
11e  Cees Erasmus (ZVS, Breskens)                2.58.58
12e  Joost v.d. Heuvel (ZVS, Breskens)            3.13.03

Verkeerd aan wal gekomen:
-  A. Wattel  ( ?, Grijpskerke) na ruim 3 uur

Opgegeven (4):
-  C. Netten (Marine, Vlissingen) na ca. 13 min.
-  A.C. Visser (Marine,Vlissingen) en
-  J. Michels (Zeevaartschool, Vlissingen) na 44 min.
-  Bram Visser (ZVS, Breskens) na 47 min.    

Niet goedgekeurd (2):
-  Oscar van Quekelberghe (ZVS,  Breskens)
-  Th.F. Burgers (Velp)

Totaal aantal deelnemers: 17 (13H+4D).

(Goes, februari 2014)                                Piet Schop.

 

* zeemanslag kijk onder schoolslagen