Column week 38: Het is voorbij....

Op het moment dat ik het finishdoek in Eindhoven aantikte bij de Europese Masters Kampioenschappen, vlak achter een Rus die qua manier van zwemmen wel erg op mijn vriend Timo Dinkelberg leek (tot vijftig meter voor de finish lekker meeliften op de benen en er in de laatste meters als een speedboot vandoor gaan ), wist ik dat mijn seizoen voorbij was.

Mijn oude lichaam had genoeg inspanning geleverd in de tweeënhalve maand dat wij onderweg waren en snakte naar een weekend gewoon op de bank hangen, schaal chips op schoot en domweg tv kijken. Niet dat dat uiteindelijk is gebeurd, want afgelopen weekend stond bol van allerlei activiteiten, waarbij het meest relaxte toch wel het ontbijtje op bed  was dat ik kreeg van mijn vriendinnetje. De rest was druk, maar niet zoals dat van nog veel zwemmers en zwemsters, waarmee ik de afgelopen tweeënhalve maand elke zaterdag, zondag en soms vrijdag ergens in Nederland rond één of andere plas had gehangen.

Waar vorig jaar Beilen de eer had om de laatste van het seizoen te zijn, was het oude vertrouwde Hank dit jaar de laatste. Daar werden dit jaar de rekensommetjes weer gemaakt; optellen, aftrekken en vermenigvuldigen en uiteindelijk stonden er steeds drie mooie atleten op het ereschavot in de bijna twintig soorten open water klassementen.

Het open water seizoen 2013 gaat de boeken in met ‘Het Kanaal’, ‘Irene van der Laan prijs’ en ‘nieuwe caps’ als meest besproken onderwerpen. Het open water seizoen 2013 zit er na tweeënhalve maand weer op en we hangen onze open water pakken weer in het vet om ze er volgend jaar in juni weer uit te halen. Tot die tijd moeten we het doen met netjes tussen de lijntjes zwemmen zoals we vroeger bij de zwemles hebben geleerd. En ik moet eerlijk zeggen dat ik daar ook best wel weer zin in heb.

Maar toch blijft open water zwemmen voor mij het mooist. Ik kan mij niet voorstellen in de zomer iets mooiers en leukers te doen dan tweeënhalve maand elk weekend lekker zwemmen. Natuurlijk, je kunt ook op vakantie gaan naar een mooi ver land, maar dat kan de overige maanden ook nog. Je kunt de hele zomer met je kont op het strand liggen, biertjes drinken en door je hippe gele zonnebril naar mooie zongebruinde lichamen gluren, maar ik ga het liefst open water zwemmen.

Tweeënhalve maand slapen bij de Familie de Bruijn of de Familie van Lier. Tweeënhalve maand Jos en Anneke Dinkelberg ongewild irriteren omdat ik rommel in en rond hun tentje laat liggen uit mijn soms geëxplodeerd lijkende koffer.  Hans Beenker en zijn pupillen weer in mijn huis te hebben voor het overnachten in het weekendje Noord-Nederland. Om bij de voorstart tussen ‘one of the older guys’ van OEZA te staan en te concluderen dat ik net zo’n goddelijk lichaam begin te krijgen als hen, alleen dat mijn lichaam nog in wording is. Om bij elk woordje dat ik zeg moet denken of Timo Dinkelberg er niet een woord(naam)grapje van kan maken (Wat gaat Jurriën hart man! Of, Lisanne neemt een andere weg.) Om Amy van Lier pas te kunnen verstaan op het moment dat ze een hap van haar brood heeft genomen, omdat ze beter te verstaan is met eten in haar mond dan zonder. Om steeds weer van vrouwen te moeten horen dat die ene jongen (Jan-Willem van der Graaff) toch echt wel een mooi boy is, maar veel te jong lijkt. Maar wat ik vooral zo leuk vind aan tweeënhalve maand open water zwemmen is dat ik wekelijks genoeg stof krijg om er een column over te schrijven.

Alleen is dit wel de laatste. De laatste voor NOWW. Ik heb er de afgelopen twee seizoenen 55 gemaakt die vooral gerelateerd waren aan het zwemmen en het open water zwemmen, maar ondanks dat het één van de mooiste dingen is die op deze wereld bestaat, wil ik ook gaan schrijven over andere mooie dingen van het leven, die niet thuis horen op NOWW.

Ik wil iedereen bedanken voor de mooie, lieve en soms kritische berichtjes en voor de leuke reacties die ik altijd kreeg op een column terwijl ik in de voorstart netjes stond te wachten tot wij los werden gelaten in water. Ik zie jullie graag terug in de zomer van 2014 en anders op mijn website waar ik wekelijks een column zal schrijven: www.alexanderhulleman.nl.