Rob Bartol interviewt Maarten & Linsy

source: Holland Swimming
original article: Holland Swimming
by: Rob Bartol
date: Sunday, 25 November 2007

In een dubbel-interview praat Hollandswimming uitgebreid met de open water toppers Maarten van der Weijden en Linsy Heister.

In het swimmerscafe van de Tongelreep wordt het gesprek dat net van start is gegaan, bijna voortijdig beëindigd door de serveerster. Ze richt haar pijlen op Linsy Heister die in het café nog een paar boterhammen wil consumeren. Met  de ochtendtraining net achter de rug moeten de nodige calorieën alweer aangevuld worden: ‘Je mag hier niet eten’, bitst de serveerster: “ik zal toch moeten eten” pareert Heister de aanval. Daar gaat m’n interview, denk ik. Als de dame de bestelling is gaan klaar maken, adviseer ik Linsy om het brood een beetje verborgen onder een plastic zak te houden. Van der Weijden is ook een van die zwemmers die mag en kan beoordelen dat de groepjescultuur een hardnekkig negatief fabeltje is. Immers in september 2006 stapte hij van Dordrecht over naar Eindhoven: “Die overstap heeft me veel opgeleverd. Het was niet de eerste overstap in mijn zwemcarrière, iedere overstap heeft meer professionaliteit opgeleverd. Hier in Eindhoven zit een perfect team van mensen die je in heel veel zaken begeleiden en helpen. Voorheen moest ik als zwemmer heel veel zaken zelf uitzoeken en regelen. En facilitair is het geweldig”  

Als deze eerste confrontatie net achter de rug is, komt Maarten van der Weijden er bij zitten. Of de duvel er meer speelt! Van der Weijden heeft een 1 ½ liter fles met eigen engeriedrank bij zich. Aan tafel zet hij de fles aan zijn mond en klok, klok, klok: “Dat mag niet, doe het nou niet”, sis ik hem toe." Achter de bar zie ik de oudere serveerster al weer klaar staan: “kan ik nog wat bestellen” ,roep ik om het interview en de sfeer te redden.

Voor de seveerster is de dag net begonnen, voor Heister en Van der Weijden niet. De 3e jaars Pabo studente Linsy Heister staat 4x pw om half-zes naast haar bed: “Gelukkig ben ik een ochtendmens, over het algemeen heb ik niet zo’n moeite om mijn bed uit te komen”. In principe zou de studie aan de Pabo volgend jaar afgerond moeten zijn, maar: “Dat gaat zeker niet lukken”.De road to Beijing, is een van de gespreksonderwerpen. Voor Maarten lijkt die weg wat minder gecompliceerd dan voor Linsy. Maarten: “ik moet het doen bij het WK in Sevilla. Als ik bij de eerste tien eindig dan plaats ik mij direct voor de Spelen. Lukt dat niet dan zijn er nog een paar mogelijkheden, maar makkelijker wordt het dan niet”.

Voor Linsy Heister ligt de zaak gecompliceerder: “Ik moet me zelfs nog kwalificeren. Dat moet gaan gebeuren in februari van volgend jaar hier in de Tongelreep, Ik zal dan 10 kilometer zwemmen”. De voorbereiding van Maarten voor de WK in Sevilla is gesplitst in twee delen: "In januari ga ik mee op trainingkamp naar Isla Magarita. Het tweede deel van de voorbereiding op het WK doe ik tijdens een hoogte stage in de Sierre Nevada.”

In Beijing wordt de Olympische tien gezwommen in het water van het roeicomplex. Coach Marcel Wouda die enige tijd geleden aan een marathon meedeed in Peking, heeft video beelden gemaakt van de baan: “Mooi vlak water, weinig stroming en geen golven. Dat is zeker in mijn voordeel”, zegt Van der Weijden. Zijn vrouwelijke tegenhanger heeft ander ideeën over het Olympisch watertje: “Ik houd van wat ruwer en wat kouder water, dan presteer ik op mijn best”, reageert Heister.

Het gesprek in de Tongelreep vindt plaats net nadat in Amerika de Golden Goggle Awards zijn uitgereikt. Wie zouden de twee open water toppers een eigen Golden Goggle willen toekennen? Linsy Heister reageert direct: “Die pluim die moet naar Marleen en Inge, Ik heb echt bewondering voor die twee. Ik sta versteld hoe ze het allemaal doen; trainen, een race en prestaties. Ze doen het allemaal maar”.

Maarten van der Weijden kent een Golden Goggle toe aan Olympisch kampioen Pieter van den Hoogenband: “Voordat ik in Eindhoven kwam was er sprake van een groepsjescultuur in het zwemmen. Het was die tegen die en Eindhoven tegen de rest van Nederland en Pieter zou alleen voorzich zelf bezig zijn. Ik heb kunnen ervaren dat van al die verhalen niets waar is. Pieter motiveert zwemmers en helpt mensen waar hij kan helpen. Echt heel bijzonder”.

Net als ik een ander onderwerp wil aansnijden komt Van der Weijden terug op het onderwerp Golden Goggle voor Pieter: “En.. hij is echt niet arrogant.” 

 

De twee open water zwemmers werden recentelijk geconfronteerd met andere zwemmers die aankondigden ‘ook te willen gaan voor de Olympische tien’ Ondermeer oud-bondscoach Edith van Dijk wierp zich op als directe concurrent voor Linsy Heister, prettig was dat niet: “Een vervelende situatie, door haar comeback worden mijn kansen enigzins verkleind voor een Olympisch avontuur. In eerste instantie had ik het mentaal wel wat moeilijk met haar comeback. Die periode is achter de rug. Ik kan daar toch niets aan veranderen”.

Bij de mannen was het Robin van Aggele die zich nadrukkelijk manifesteerde voor de Olympische tien. Maarten van der Weijden reageert met humor op dat voornemen: “Ik begrijp niet dat er een journalist is die een platform biedt om dat soort onzin op te schrijven”. Priemend kijkt hij mij aan: “kan ik nog wat bestellen” roep ik richting de serveerster. Van der Weijden gaat echter gewoon door: “Ik nodig Robin van harte uit en ik wil hem mijn hulp aanbieden om zijn doel te bereiken”.

Wat volgt is een strategische uiteenzetting over concurrenten en de uiteindelijke  meeropbrengst voor Maarten zelf.

 

“We zijn de enige duursport met een finish waar je moet aantikken”. Het onderwerp heeft zich verplaatst naar verbeteringen – die hard nodig zijn – bij (Internationale)  open water races. Maarten van der Weijden pleit voor ingrijpende verandering in zijn sport: "Tijdens een race krijgen we voedsel aangereikt met een hengel. Nergens staat beschreven hoelang dat ding mag zijn, iedereen doet maar wat”. Een ander paradepaardje is de finish procedure.

Met verontwaardiging in zijn stem beschrijft hij de finish van Alex Schelvis op het WK in Melbourne: “Alex werd uiteindelijk vijfde omdat een kleine Spanjaard via een golf het aantikbord aangeleverd kreeg”.  Nadrukkelijk pleit Van der Weijden voor een systeem dat ook wordt gebruikt bij internationale roeiwedstrijden: “via computers is er een lijn op het water geprojecteerd, zodat tv kijkers kunnen zien wie er echt als eerste de finishlijn passeert. En zo moeilijk moet het toch niet zijn om zwemmers te voorzien van een kleine transponder die elektronisch zeer accuraat registreert wie goud, zilver of brons heeft”.

In het open water kan soms ook de angst regeren. Vooral Linsy Heister heeft een bloedhekel aan kwallen. Als professional moet je dan wel in staat zijn om de emotie angst uit te schakelen en 'gewoon' door te zwemmen. Het lukt Linsy steeds beter: "In het begin van mijn carriere kon ik al redelijk in paniek raken van een vis. Als ik nu een vis zie denk ik 'o, gezellig een vis'. Maar kwallen blijft toch letterlijk een gevoelig punt".

Maarten kent geen angst , ook nooit gekend: "Nee, ik maak me niet druk over dat soort zaken. Bij een wedstrijd in Dubai zag ik bij een keerpunt niet één kwal maar een school kwallen die aaneen waren gesmolten tot één giga kwal. Ik moest wel even slikken, maar met je hand moet je de kwal gewoon een pets op de bovenkant geven en dan met je slag wegduwen". 

Beide zwemmers zijn nog niet echt bezig met hun carriere na het zwemmen. Linsy wil later voor de klas gaan staan, maar is 'pas' 19 jaar. Maarten is 26 en heeft al een bachelor wiskunde op zak: "Ja, ik weet het. Tijdens de WK in Melbourne heb ik geroepen dat ik na de Spelen zou stoppen, nu denk ik daar anders over. Ik weet nog niet of ik helemaal voor de Spelen van 2012 in Londen ga, maar zomaar stoppen is er voorlopig nog niet bij" 

Een onderwerp heb ik bewust tot het allerlaatste bewaard en dat is het onderwerp kanker. Tot het laatst omdat het heden en nu doorgaan. Toch staan we heel even stil bij de leukemie die Maarten overwonnen heeft: "heel toevallig ben ik net op controle geweest en alles is goed. Tegenwoordig zie ik die controles als een uitstapje" 

Buiten bij de Tongereep worden de bijbehorende foto's gemaakt. Maarten aan de energiedrank en Linsy wil weten of het logo van hoofdsponsor  Eiffel wel goed op de foto staat.