Verslag LEN Open Water Swimming Cup Balatonfüred 22 juni 2013

Begin maart werd ik door Henk Labordus van de TOWZ benaderd met de vraag of ik als scheidsrechter naar de LEN OWS Cup in Balatonfüred wilde. Uiteraard was het antwoord ‘ja’ en al snel was de opgave aan de LEN gedaan.

Contactpersoon bij de Hongaarse zwembond was mw. Eszter Rudas; de assistent-scheidsrechter Rita Lázár en de contactpersoon voor de organisatie Szabolcs Fodor. Namens de LEN waren aanwezig Danielle Keller (Denemarken; Technical Delegate), Ewen Cameron (Zwitserland, Medical Delegate) en Luis Liberato Baptista (Portugal, Safety Officer). De Safety Officer is een nieuwe functie, die dit jaar voor het eerst wordt ingevuld, naar aanleiding van een nieuwe FINA-richtlijn die begin dit jaar van kracht is geworden. Aandachtspunten voor de Safety Officer zijn alle punten die de veiligheid raken, zoals dit weekend bijv. het aantal boten en de watertemperatuur. Tenslotte was ook een lid van het LEN Bureau aanwezig, dhr. Ivan Vardovic.

Na een voorspoedige reis kwam ik op vrijdag 21 juni rond 12.15 aan in Boedapest en na een autorit van ongeveer 2 uur arriveerde ik in Balatonfüred, waar ik meteen kon inchecken in het hotel en vervolgens naar de wedstrijdbaan kon gaan. De assistent-scheidsrechter heeft mij de baan laten zien en een boot geregeld waarmee ik de baan vanaf het water kon verkennen. De baan bestond uit een rechte lijn van 1250 meter, bebakend met rood-witte boeien om de 200 meter, een (onoverdekt) feeding platform in het midden van de baan (met official tijdens de race) en 3 keerpuntboeien aan het einde. Deze drie boeien moesten in een bocht worden gerond. Een goede oplossing, doordat het keerpunt niet in een 180-graden hoek genomen hoefde te worden verliep dit tijdens de race soepel (afgezien van een zwemmer die een boei miste). De finish was 8 meter breed met een finishdoek ongeveer een halve meter boven het water dat aangetikt moest worden voor de ETW (zie foto’s). De baan was afgezet met kleine boeien. Het feeding platform lag dus midden op het water, de coaches werden er vooraf naar toe gevaren en konden er pas na afloop van de race weer vanaf. Alleen als er bijv. een zwemmer uit zou vallen, zou er tussendoor transport geregeld worden.

Om 18.00 uur vond de Technical Meeting plaats in het hotel. Bij de Technical Meeting waren alleen de coaches aanwezig, geen enkele zwemmer. Bij wedstrijden georganiseerd door de FINA is de aanwezigheid van zwemmers verplicht, met name om veiligheidszaken door te spreken. De LEN-delegate zou dit nog binnen de LEN gaan aankaarten. Belangrijkste bespreekpunt was de watertemperatuur, deze was op vrijdag 29 graden en de vrees bestond dat deze zaterdag nog hoger zou zijn. Afgesproken is dat gedurende de race elk uur de watertemperatuur zou worden gemeten, en indien nodig zou worden ingegrepen. Uiteindelijk is dit niet nodig gebleken.

Opvallend vond ik de melding dat er bij het inchecken geen paspoorten getoond hoefden te worden (daar zijn in Hoorn immers altijd veel problemen mee met zwemmers die dat vergeten), de accreditaties met foto waren voldoende. Alleen als er geen foto op de accreditatie stond en de zwemmer zou worden geselecteerd voor een dopingtest, dan moet alsnog het paspoort getoond worden. Verdere besproken punten waren de lay-out van de baan, de veiligheidsmaatregelen en medische zaken (dopingcontrole). Ikzelf heb een aantal punten uit de reglementen besproken, met nadruk op de startprocedure, de chips en diskwalificatie procedure.

Gedurende de LEN-race zou ook het Hongaars kampioenschap 7,5 en 5 km voor junioren worden gezwommen. Een verrassing waar ik overigens pas ter plaatse achter kwam. Er werd gestart in een soort Wave-start (heren LEN-jongens-Dames LEN-meisjes). Ik heb mij verder alleen bezig gehouden met de LEN-wedstrijd. Met de assistent-scheidsrechter heb ik afgesproken dat zij het heren-nummer zou begeleiden en ik de dames. Dit omdat bij de dames Eva Risztov, de Hongaarse Olympisch kampioene mee zou zwemmen. Haar populariteit in Hongarije is groot en de assistent-scheidsrechter leek het beter als een buitenlandse official het dames-nummer zou begeleiden. De race zou live(!) uitgezonden gaan worden op de Hongaarse sport-TV.

Om 20.00 volgde de instructie van de Hongaarse jury. Ondanks dat wij geen woord verstonden van wat er gezegd werd, zijn ikzelf, de safety officer en de LEN-delegate bij deze bijeenkomst aanwezig geweest. Wij waren van mening dat dit belangrijk was om de lokale officials te leren kennen. Ik kreeg de indruk, dat dit zeer gewaardeerd werd. Een van de officials bleek overigens in Delft gestudeerd te hebben! Lang niet iedereen sprak Engels (of Duits), de organisatie heeft waar nodig vertaald.

Op zaterdag waren de LEN-delegate en ik om 7.00 bij de baan voor de laatste instructie aan de juryleden en het meten van de watertemperatuur. Deze bleek al 29 graden te bedragen. Het inchecken verliep aanvankelijk soepel, totdat de viltstiften leeg waren en er niet meer dan twee viltstiften bleken te zijn. Uiteindelijk bleek ik nog een viltstift in mijn tas te hebben waarmee ze verder konden. De nummers waren door de haperende stiften echter redelijk vaag, en dus in het water slecht leesbaar.

Naast de LEN-wedstrijdbaan was nog een tweede parcours van 1250 meter uitgezet. Hier werd een prestatietocht gezwommen waar (in het kader van de Hongaarse ‘nationale dag van het zwemmen’) ruim 3000 zwemmers aan meededen! Een aantal dat de organisatie overigens teleurstellend vond…. De scheiding tussen beide evenementen was goed, en we hebben totaal geen last van elkaar gehad.

Rond 9.00 werden de zwemmers verzameld voor de ‘last call’. Aandachtspunt was de watertemperatuur, die bij de meting rond 7.20 al 29 graden bedroeg. Ik heb benadrukt, dat als de zwemmers zich niet lekker voelden, ze dan beter niet konden starten en als ze in het water niet lekker werden direct hulp moesten inroepen. Het noemen van de naam Fran Crippen (de zwemmer die een paar jaar geleden overleed tijdens een wedstrijd in zeer warm water) zorgde voor veel gewaarwording op dit punt. Andere punten waren de startprocedure, chips en diskwalificatie-procedure. We konden precies op tijd aan het voorstellen van de zwemmers beginnen. In verband met de live TV-uitzending was ons op het hart gedrukt ons strak aan het tijdschema te houden, hetgeen gelukt is.

De start verliep niet helemaal volgens het boekje (de starter vergat het commando Take your Marks - bij internationale wedstrijden is het gebruikelijk, anders dan in Nederland, een startcommando te hebben), maar daar hebben de deelnemers niks van gemerkt, ze gingen allemaal tegelijk weg. De race zelf verliep soepel. Bij de heren was in het begin een grote kopgroep van 13 heren, die gedurende de race uiteen viel; bij de dames vormde zich al snel een kopgroep van 5 zwemmers die de hele race bij elkaar gebleven zijn. De watertemperatuur bleef gedurende de race rond de 28-29 graden. Op het water waren 4 referees (mijzelf en de assistent-scheidsrechter incluis), hetgeen te weinig bleek om zowel de LEN-wedstrijd als de Hongaarse ‘tussennummers’ 5 en 7,5 km te controleren. Regelmatig lagen zwemmers helemaal alleen, terwijl ze het zichtbaar moeilijk hadden (regelmatig schoolslag/rugslag zwemmen). We hebben de organisatie regelmatig moeten vragen ook bij deze zwemmers boten in de buurt te houden. Een reddingsbrigade, zoals we in Nederland gewend zijn, was er niet, en ook geen kayaks o.i.d., alleen een paar patrouillerende boten en de baankamprechters.

Opvallend was dat zowel de Safety Officer als Technical Delegate de gehele race op het water waren. In Hoorn had ik dat nog nooit eerder gezien; daar bleef de Delegate tot nu toe altijd op de kant. Persoonlijk vind het een goede zaak dat ze ook op het water zijn, omdat zo een veel beter beeld gevormd kan worden van de wedstrijd.

De elektronische tijdwaarneming werd verzorgd door het bedrijf EvoChips (zij gaan ook de tijdwaarneming bij de EJK in Kocaeli doen) en heeft feilloos gefunctioneerd. De zwemmers hadden chips aan beide polsen. Bij het keerpunt aan de startzijde konden ook tussentijden worden opgenomen met over het water gespannen draden (zie foto).

Er was tijdens de race veel Hongaars portofoon-verkeer, de assistent-scheidsrechter vertaalde waar nodig. Na ongeveer drie kwartier gaf een Turkse zwemmer op wegens fysieke problemen (de enige uitvaller). Tijdens het 6750 meter-keerpunt maakte een Tsjechische zwemmer een verkeerd keerpunt (middelste van de drie boeien overgeslagen). De assistent-scheidsrechter heeft hem, na overleg met mij, de rode vlag getoond. Hij heeft per boot het parcours verlaten. Na afloop is over deze diskwalificatie geen enkele discussie geweest.

Bij zowel heren als dames was er een close finish. Winnaar bij de heren werd de Belg Brian Ryckeman; bij de dames finishte Eva Risztov als eerste. Uiteindelijk is er 1 heer OTL (Out of Time-limit; deze tijdslimiet stond op 30 minuten) gefinished en 2 dames. Ik heb hen in overleg met de organisatie de afstand uit laten zwemmen. Na afloop van de race bleek een ‘mixed zone’ voor de zwemmers gemist te worden: winnares Eva Risztov werd besprongen door allerlei media. De uitslagen waren zeer snel beschikbaar en de prijsuitreiking kon snel plaatsvinden.

Om 13.00 uur zaten alle prijsuitreikingen erop en konden we, tevreden, terugkeren naar het hotel. Alle delegates waren zeer tevreden over het verloop van de wedstrijd. Ook de organisatie was zeer tevreden en wil mogelijk volgend jaar weer organiseren.

Ik kan terugkijken op een zeer geslaagd weekend met een goede organisatie (zeker in aanmerking genomen dat het voor hen de eerste keer was), mooie races, leuke mensen en dat alles in een prachtige omgeving met heerlijk weer. Ik wil de KNZB en TOWZ dan ook heel hartelijk danken dat zij mij in de gelegenheid stelden bij deze wedstrijd te fungeren!

Robert van Vuuren

Juni 2013