Op de blog van Milko staat het originele stuk en meer met foto's sinds vrijdag 25 februari 2011
In Australië, een dag voor de race
Gisterochtend aangekomen in Perth. Een nacht overgeslagen, want slapen in een vliegtuig lukt me niet. Ik probeer de schade vandaag in te halen met een lange siesta. Op dit moment schrijf ik dit liggend op mijn hotelbed met een pak koekjes en een fles cola naast me: 'carboloading'!
Gisteren met het team (schipper Gary, en twee kayakers Mark en Mark ( zie foto op de blog) naar het strand gegaan, een proefrondje gezwommen en gaan eten om de taktiek te bespreken. Logistiek komt er nogal wat bij kijken omdat boot, zwemmer en kayaker niet vanaf dezelfde plaats vertrekken.
Evenals vorig jaar was het bij het proefzwemmen meteen raak en ik ben wel een half dozijn keer gestoken door ‘stingers’, kleine onzichtbaar kwalletjes. De foto geeft een idee van hoe zo’n beet eruit ziet (de rode striem op mijn wang). Het is knap pijnlijk.
Gelukkig is er ook goed nieuws: het belooft morgen een schitterende dag te worden met weinig wind. De watertemperatuur is perfect: 24ºC, en het wordt bloedheet: 37ºC. Dat betekent genoeg drinken: ik heb gisteren op mijn hotelkamer maar liefst 8 liter sportdrank aangemaakt, wat waarschijnlijk zo’n 3 liter teveel is. (Ik hoop dat het hotelpersoneel niet achterdochtig wordt: ik had nogal gemorst met sportdrankpoeder en de tafel en vloer lagen vol met wit poeder…) Om de 20 minuten probeer ik zo’n 250 c sportdrank te drinken, en ieder heel uur een stuk banaan te eten.
Vanochtend was de verplichte safetybriefing voor zwemmers van overzee en uit andere delen van Australie. Hieronder (op de blog dus...) een foto van mijzelf met de oudste solozwemmer: Dieter Loeliger, 78 jaren jong! Inspirerend, zulke mensen.