'Appelterns kerkje kwam maar niet dichterbij'

'Appelterns kerkje kwam maar niet dichterbij'

door Mari van Rossem. maandag 04 augustus 2008 | 02:49 | Laatst bijgewerkt op: maandag 04 augustus 2008 | 09:48
Deelnemers verlaten het water als ze de zwemrace Batenburg-Appeltern over de Maas er op hebben zitten.foto Dolph Cantrijn

BATENBURG/APPELTERN - Amper vijf minuten voor aanvang van de traditionele zwemtocht die zíjn bijnaam draagt, staat-ie zich op zijn dooie gemakkie in te vetten. Met ouderwetse uierzalf. Merk Bogena.

De begroeting is joviaal. De handdruk vettig. En 't vooruitzicht dat ook Jan 'de Koele' Loderus zo aanstonds om en nabij drieëneenhalve kilometer Maas onder zich door zal voelen vloeien, brengt de 69-jarige Amsterdammer niet van zijn a propos.

"Ik weet als geen ander wat me te wachten staat. Was immers als uitbater van De Koele Bron in Appeltern degene die begin jaren tachtig de weddenschap aanging met wijlen Hans de Wit, de kastelein van De Viersprong in Batenburg. Ik weet het nog goed: het was mijn vrije woensdagavond en ik dronk wat pilskes in Hans' café. En zomaar, vanuit het niets, riep ik dat ik gewoon 'ns lekker naar huis wilde zwemmen. Nee, in tegenstelling tot wat er regelmatig geschreven en geroepen is: ik ben die bewuste avond dus niet het Maaswater ingedoken. Pas een paar weken later zwommen met een man of vier de bewuste tocht. Uiteindelijk is de eerste echte editie in augustus '83 geweest. En eerlijk is eerlijk: ik heb het idee destijds een beetje afgekeken van een zwemwedstrijd die jaarlijks tussen Willemstad en Numansdorp plaatsvond. Met dát verschil dat wij er hier tussen Batenbrug en Appeltern geen wedstrijd van wilden maken: bij ons is het al die jaren allemaal wat ludieker geweest", lacht Jan 'de Koele' die als allerlaatste en net vóór de bezemboot 't haventje van Batenburg uitzwemt.

Even daarvoor valt de 'natte' Le Mans-start even letterlijk als figuurlijk in het aangename Maaswater wanneer de bijna tweehonderd deelnemers bij waarschuwend getoeter van voetveer Het Heerlijk Veer denken dat dít het startschot moet zijn. En weg zijn ze. Van afgetrainde mannen en vrouwen met strakke koppen in aerodynamische pakjes tot de meer uitgezakte buikjes en gezelligheidszwemmers dan wel -sters die onderweg ondanks de golfslag en een stevig aanwakkerende zuidwester gewoon doorkeuvelen.

Deze 24ste editie verschilt wat dát aangaat niet zo bijster veel van de vorige tochten. Bovendien is er dit jaar geen enkel druppeltje Belgisch landbouwgif in de Maas gedumpt. Zodat, in tegenstelling tot vorig jaar toen de 'De Koele' door een massaal Maasalarm genekt werd, de tocht der tochten gewoon kan doorgaan. Een onverwacht en onbedoeld slokje-op leidt dus niet direct tot maag- en darmklachten.

Udenaar Johnny Manders (41) en collega-triatleet Tonny Rooijendijk (49) uit Zeeland stappen na ietsje meer dan veertig minuten bij de Appelternse Uitvliet als de respectievelijke nummers één en twee van deze níet-wedstrijd uit het water. "Echt een geweldige goede training voor ons allebei", jubelt Johnny. "Eind augustus doen we namelijk mee met de wereldkampioenschappen in Almere. Op de individuele, driekwart triatlon. Ook daar zwemmen we in open water; toch gaan we daar, denk ik, niet zo'n last krijgen van de golfslag die boten hier op de rivier veroorzaken. Maar we moeten niet zeiken, het was gewoon een prachtige tocht waarbij je trouwens wel snel je oriëntatie kwijtraakt door al die inhammen. Lekker rechtdoor zwemmen valt niet mee."

Voor het internationale tintje zorgen de Boliviaanse durfal Nicolas Avila (30) en zijn vroegere studentenmaat Gustavo Nellar, de 29-jarige Argentijn. Op uitnodiging van vriend Christian Bressers, voormalig-Wijchenaar, maken ze voor het eerst in hun leven kennis met de grillen van een rivier die hen qua stroming goedgezind is maar waarbij de tegenwind zorgt voor 'rare golven'. " M'n enige punt van motivatie én oriëntatie was dat torentje in de verte. Maar hoe hard ik ook zwom, dat kerkje van Appeltern kwam maar niet dichterbij. Je ziet het en je denkt: dat haal ik nóóit", lacht Gustavo.

Een voor een druppelen de zwemmers vanaf een uur of drie binnen. Bijna allemaal met 'n bepaald motief of drijfveer. Het viertal Jan, Wilfred, Roel en Kees ('Uit het Land van Maas en Waal') doet het vooral ludiek: ter verfraaiing ende vermaeck dobberen ze met gele badeendjes op hun mutsen rond. Bart(je) Adriaans (31) uit Dieden heeft zich tijdens de Batenburgse Dag laten opnaaien en zwemt 'als weddenschap' mee. En moeder Wilma van Dijk (57) die samen met zoon Roel (31) meedoet, wil na haar ernstige ziekte voor zichzelf bewijzen dat ze lichamelijk weer helemaal oké is. "Mijn arm, die doet het nog goed."