Zwemmen in Geestmerambacht of liever in Middelburg?

Geestmerambacht: een eind weg vanuit het Zuiden. Toch gaan we er met zijn tweeën van Old Dutch heen, maar dan niet al te vroeg. Dit betekent, dat ik geen vrije slag kan zwemmen. Maar ja het is kiezen of delen: of alleen en 2 wedstrijden zwemmen of gezellig met zijn tweeën en maar een wedstrijd. Ik kies voor één wedstrijd, toch mijn favoriete slag: de schoolslag. Het is al een gezellige drukte, als wij arriveren en dat terwijl het weer toch niet echt veel goeds belooft. Maar wat is het toch met het weer dit jaar?

Toen ik opstond voor de wedstrijden in Middelburg, kwam de regen met bakken de lucht uit en het onweerde. Mijn man zei: “Zal het zwemmen wel doorgaan?” Tja, dat weet je pas, als je op plek van bestemming bent.

Zowel in Geestmerambacht als in Middelburg was het droog en in de loop van de dag liet zowaar de zon zich zien. Mijn pleegdochter, die in Heerhugowaard woont, kwam iets voor de start aanwippen. Zo kon zij mij mooi op de foto zetten, toen ik het water in en uitging. En zo merk je meteen ook het verschil tussen zwemmen in een meer en zwemmen in een kanaal! Als je een supergoed fototoestel hebt met van die fraaie lenzen, kun je mooie foto’s maken van de zwemmers en zwemsters zowel in een meer als aan het kanaal. Echter met dat kleine fototoestel van mij kun je zoiets wel vergeten. Dat worden dan toch altijd meer foto’s van de kant dan van het water. Alhoewel deze keer ook weinig waterfoto’s van Middelburg.

Het grote veld bij het meer nodigt uit tot breeduit zitten. De tent van de organisatie stond vlakbij en daar werden ook de prijzen uitgereikt. We zaten er zowat met ons neus boven op en dat betekende, dat er ook veel mensen of pal over onze voeten gingen of voor ons stonden. Een kniesoor als je daar op let. Als je vroeg bent, kun je mooi aan de waterkant zitten en de wedstrijden beter volgen. Maar ook hier een verschil met een kanaal: de baan ligt toch redelijk ver uit het zicht!

Maar hoe is het zwemmen? Er was in het meer de nodige golfslag, waar wij wel aan gewend zijn, omdat we in Breda vaak in het Galderse meer zwemmen. Ook daar is het water meestal niet vlak, wij zijn dus wel wat gewend. Zoals altijd eigenlijk vind ik de temperatuur van het water alleen maar even koud bij het er in gaan. En daarna denk je, als het startsignaal gaat: zwemmen! Waar is dat keerpunt? O, heerlijk dat het met lenzen inzwemmen met je brilletje ook goed gaat, zo zie je tenminste wat. Zo merk je ook, dat je als “ oudje” de jongeren niet inhaalt. En bij het keerpunt: waar is ook alweer de finish? De golfslag liet zich gelden en ik was ineens de boeien kwijt. Naderhand hoorde ik dat meer mensen last van de stroming hadden. Maar maakt dat ook het open water zwemmen niet boeiend? Soms is de stroming in jouw voordeel, andere keren moet je echt knokken om voor jezelf een fatsoenlijke tijd neer te zetten. In mijn klassement eindigde ik als 2e en volgens mij, als ik het me goed herinner tikten er nog mensen later aan bij de finish. Dan voel ik me altijd even trots!

De prijsuitreiking: zoals ik al zei, had die plaats vlakbij ons. Gelukkig werden de prijzen deze keer niet op het laatst uitgereikt, maar ook tussendoor. Ik voor mij vind dat wel fijn, anders moet je zo eindeloos wachten. En ook al heb je geen prijs, het is voor de organisatoren toch leuker wanneer er meer mensen bij de prijsuitreiking zijn, dan alleen de prijswinnaars! Met een oog gericht op het water en een op de prijsuitreiking hield ik alles bij. Waarom nog op het water? Daar gingen de vinzwemmers van start en dat vind ik toch altijd een bijzondere zwemgroep!

En dan enige weken later door privé-omstandigheden mijn laatste buitenwedstrijden van dit jaar, die plaatsvonden in Middelburg. Een hele rij stoelen en tentjes stonden naast het kanaal en overbrugden een groot deel van de zwembaan. Hier zwom ik zowel vrije slag als schoolslag.

Het water was rustig, veel rustiger dan in het meer van Geestmerambacht. De lijn lag over de hele lengte, alleen ik kijk bij de vrije slag altijd naar rechts en de start was ook rechts. Dat vond ik altijd een nadeel omdat ik me dan niet goed kan orienteren. Dat vind ik ook zo moeilijk in een meer, omdat dan de kant verder weg is. Maar in Geestmerambacht lag er een lijn onder water. En hoewel ik dacht, dat je daar niet zoveel aan zou hebben, had ik het totaal mis. Iedere keer ga je immers met je hoofd onder water en dan zie je zowel bij de schoolslag als bij de vrije slag die lijn prima!

In Middelburg was ik van plan me dan maar op de kant te richten. Ik eindig meestal als laatste bij de vrije slag, dus me op mijn voorganger richten is ook behoorlijk lastig. Maar wie schetst mijn verbazing deze keer? Ik bleef in een groepje van vier hangen. Het leek net echt, ik voelde me als een jonge zwemster, die probeert als eerste aan te tikken. We zwommen nog net niet in elkaars vaarwater, maar we probeerden elkaar wel om beurten te passeren. Bij het keerpunt lag mijn clubgenote (die echt sneller is dan ik) aan de buitenkant, zodat ik voor haar het keerpunt kon nemen. Uiteraard kon zij dit niet op zich laten zitten en het lukte haar om mij te passeren. De andere twee hadden een kleine voorsprong. Ik bleef mijn best doen om hen bij te houden, maar raakte toch een beetje achterop. Bij het aantikken bij de finish bleken nog twee zwemsters achter mij te zijn. Mijn streven dit keer was om onder de 24 minuten te komen. Maar wat bleek? Mijn tijd kwam onder de 23 minuten! Jullie begrijpen dat ik apetrots ben op dit persoonlijk record, temeer als jullie weten, dat mijn vrije slag voorheen langzamer ging dan mijn schoolslag! Dat was nu beslist niet het geval. De schoolslag kwam vrij snel na de vrije slag, alhoewel er meer tijd tussen zat dan oorspronkelijk aangegeven. Dat heb je zo, als er ineens toch een boot moet varen. Dat is dan weer het voordeel van een meer: bij de zwemroute heb je geen last van een vaarroute!

Alles bij elkaar was die dag in Middelburg een mooie afsluiting met 2 bekers om mee naar huis te nemen!
En zullen jullie vragen: wat zwemt nu fijner, het meer of het kanaal? Ik zal je eerlijk zeggen: het kanaal zwemt misschien sneller, maar het meer voelt meer aan als natuur. Nee, geen echte voorkeur dus, juist de afwisseling maakt het open water zwemmen leuk.

En de organisatoren hebben zowel in Geestmerambacht als in Middelburg er weer genoeg aan gedaan om het leuke zwemdag te laten zijn.

Oostenrijk, 28 augustus 2008 Laurin Heemskerk-Stevens