Verslag: Goes 2015

Zwemmen in Goes

Toen ik opstond, scheen de zon. Toen ik mijn hond Sam uit ging laten, scheen de zon. Toen ik ging ontbijten, scheen de zon. Toen ik mijn spullen ging inpakken voor het zwemmen in Goes verdween de zon. Toen ik naar Goes reed, wisselden de weersomstandigheden af: miezerigen, droog, kletterden. En ergens ver weg links van mij leek de zon te schijnen. Dichter bij Goes leek het zelfs of het daar lichter werd. Bij Kruiningen hingen grote vlaggen te wapperen: een Nederlandse en een Zeeuwse (of misschien van Kruiningen?), een teken dat het toch mooi weer zou worden?

Droog bracht ik mijn spullen: stoeltje, zwemtas, koffie en een vissersparaplu uit de auto naar de kant van het water. Het was dringen om een plekje, want iedereen verwachtte toch wel dat het niet droog zou blijven. De presentator was optimistisch, hoe dan ook: om 13.00 uur zou het droog zijn en de zon zou schijnen.

De heren masters en dames voor de 1000 m. vrije slag waren vroeg aan de beurt. Bij het afroepen van de heren was het nog droog. Met een beetje miezer sprongen zij snel in het water. Maar toen begon het ineens toch harder te regenen. Wij, dames, liepen gauw onder de tent: de juryleden zouden toch ook niet nat willen worden bij het afroepen van onze namen. Een enkele zwemster was niet op komen draven. Ze dacht zeker dat het zwemmen onder deze “slechte” weersomstandigheden niet door zou gaan. Ze heeft nog niet geleerd, dat open water zwemmers alleen niet zwemmen, als het onweert!

In het water was het ineens weer droog of leek dat maar? Ik was van plan een supergoede tijd te zwemmen, maar er leek niets van terecht te komen. Na de start keek ik na een tiental meters even op en lag zowat in de linkerbaan. Bedoeling was toch echt dat ik rechts bleef zwemmen. Herstelde mijn koers (dacht ik!), kijk na enige tijd op: verdikkeme weer links! wat was dit voor flauwekul: gekke stroming? Iemand die mij een zetje naar links gaf? Had toch echt niets gevoeld. Grrrrr. Opnieuw maar weer. Iemand lag een paar meter voor mij rechts, hield zelfs stil, dus mij daarop gericht. En het lukte! Ik was haar wel kwijt na een paar slagen en dacht, o ze zwemt toch echt sneller dan ik. Maar nee, ik weet niet om wat voor reden, maar ze was omgekeerd en uit het water gegaan. Niet leuk voor haar dus. Wel knalde ik nog tegen de eerste boei (dus toch weer naar links gegaan) en ik vond het keerpunt ver weg liggen. Later hoorde ik van iemand, dat die ook dacht dat de terugweg korter was. Nou is dat in een kanaal echt onmogelijk, als de start en de finish op hetzelfde punt liggen. Raar is het wel, dat je zo’n gevoel hebt. Hoewel ik het idee had, dat ik mijn tijd in het begin al verknald had, had ik op de terugweg meer puf om er flink tegen aan te gaan. Ook al kwam dat rode licht bij de brug lange tijd niet dichterbij. Van de jongens die na mij vertrokken waren: 250 m. (gelukkig) minioren jongens kwamen er drie voor mij (!) binnen. Snelle knapen. De zwemsterren van de toekomst.

Mij na het zwemmen gauw warm aangekleed met mijn dikke zwemjas aan en in mijn stoeltje onder mijn vissersparaplu gaan zitten. Inmiddels regende het pijpenstelen. Af en toe leek het wat op te houden, maar dit was maar schijn. Ook in Vianen regende het, zag ik in een bericht van Loekie van Huissteden op Facebook. Waar dat al niet goed voor is, zo blijf je bij! De jury was druk aan het overleggen of de wedstrijden wel door moesten gaan, maar besloten dit toch te doen. Dus hup weer een nieuwe groep in het water en in de regen. En die mannen en vrouwen in de boten werden ook zo lekker nat. Ik heb bewondering dat zij dat zo goed volhielden! Petje af (of nee toch maar op met die regen).

Tegen 13.00 u werd het droog, al bleef de zon weg. Maar u weet: achter de wolken schijnt de zon, dus de presentator heeft toch gelijk!

Hoewel tegen tweeën de prijsuitreiking zou zijn voor de eerste tien groepen werd het toch wat later. Ik heel nieuwsgierig toch maar eens naar de uitslagenlijsten gewandeld. En wie schetst mijn verbazing? Op slag scheen voor mij de zon, want op mijn leeftijd een tijd van 22.29.21 zwemmen, ik vond het formidabel. Zwem in Goes altijd wel een mooie tijd, maar dit was harder dan vorig jaar, zag ik later bij thuiskomst. Bij de prijsuitreiking werden gelijk de nummers 11 en 12 meegenomen. Goed idee van de organisatoren! Na mijn prijs in ontvangst genomen te hebben kon ik nog even naar vrienden die in de buurt van Goes wonen. Toen ik daar zat, scheen de zon.

Onderweg naar huis in de buurt van Wilhelminadorp was het bewolkt, tussen Rilland Bad en Bergen op Zoom weer regen. Maar bij thuiskomst? Scheen de zon!

Laurin Heemskerk-Stevens

Old Dutch